“แล้วตอนนี้ศิษย์พี่สามมียานั้นหรือไม่ขอรับ ?”
“ไม่มี เราต้องหลอมยาขึ้นมาเองในตอนนี้ สมุนไพรวิญญาณที่จำเป็นต้องใช้ยังไม่เพียงพอ หากพวกเจ้ามีติดตัวมาก็เอาออกมาให้ข้าเถอะ”
ในขณะที่ศิษย์พี่สามอ่านรายชื่อสมุนไพรวิญญาณ สีหน้าของศิษย์น้องทั้งหลายพลันซีดเผือด ศิษย์พี่สามต้องฉวยโอกาสนี้หาผลประโยชน์จากคนอื่นเป็นแน่
แต่ถึงกระนั้นพวกเขาก็จำใจต้องเอาสมุนไพรวิญญาณออกมาให้เขา เพราะนี่ก็เป็นประโยชน์ของพวกเขาเช่นกัน
ศิษย์น้องทั้งหลายเอาสมุนไพรวิญญาณออกมาให้ศิษย์พี่สาม ศิษย์พี่สามกล่าวว่า “พวกเจ้าเฝ้ารอบ ๆ เอาไว้ให้ดี ป้องกันเอาไว้อย่าให้มีใครเข้ามาใกล้ได้”
“ขอรับ!”
ต่อมาศิษย์พี่สามผู้นั้นก็เริ่มทำการปรุงยา มู่เฉียนซีที่ลอบดูอยู่ก็เข้าใจทุกอย่าง สมุนไพรวิญญาณที่ศิษย์ร่วมสำนักของเขามอบให้นั้น เขาเก็บเอาไว้ครอบครองเป็นของตนเอง ส่วนสมุนไพรวิญญาณที่ต้องใช้ในการปรุงยามีเพียงแค่ไม่กี่ชนิดเท่านั้น
มู่เฉียนซีลอบสังเกตการณ์วิธีการปรุงยาของเขา เห็นว่าเขาเตรียมเอาสมุนไพรวิญญาณออกมาและแบ่งสมุนไพรวิญญาณในการปรุงอย่างชัดเจน นางพอจะเข้าใจแล้วว่าปรุงเช่นไรขณะที่ปากก็พึมพำ “สมกับที่เป็นสำนักระดับสองมาหลายพันปีจริง ๆ”
มู่เฉียนซีรู้สึกว่าในหัวสมองของตนเข้าใจการปรุงยานี้ได้อย่างชัดเจน ทว่าทันใดนั้นเอง เกิดเสียงดังขึ้นอย่างน่าตกใจ
— บึ้ม! —
หม้อยาของศิษย์พี่สามผู้นั้นระเบิดขึ้น!
แต่เหล่าบรรดาศิษย์น้องของเขากลับเห็นเป็
