สีขาวสว่างวาบขึ้น เจ้าแมวอู๋ตี้สีขาวราวหิมะสะบัดหางปุยออกมาอย่างน่ารัก
“เมี๊ยว!” เสียงร้องของมันทำเอาสนามต่อสู้อลหม่านขึ้นได้ไม่น้อยเลย
ร่างของเหล่าบรรดาหนูป่าปีศาจสั่นสะท้านราวกับพวกมันเจอศัตรูที่ยิ่งใหญ่ก็มิปาน พวกมันพากันวิ่งหนีไปทันที สถานการณ์ที่อลหม่านนี้ก็ได้คลี่คลายลง
ทุกผู้คนตะลึงลานเมื่อสายตามองไปที่เจ้าเด็กหนุ่มนัยน์ตาเขียวผู้งดงามที่กำลังก้มลงอุ้มเจ้าแมวน้อยขนปุยสีขาวขึ้นมา หลายคนยังคงขมวดคิ้วเพราะไม่นึกว่าหนูป่าปีศาจที่ดูโหดร้ายเหล่านี้จะกลัวแมวตัวเล็ก ๆ หากรู้ก่อนหน้านี้พวกเขาคงจะซื้อแมวมาหลาย ๆ ตัวแล้ว
เจ้าแมวน้อยขนปุยสีขาวนี้ดู ๆ ไปแล้วไม่มีพลังในการต่อสู้เลย มันดูไม่ต่างอะไรกับสัตว์วิญญาณระดับหนึ่ง แต่กลับทำให้หนูป่าปีศาจกลัวจนหัวหด วิ่งหนีออกไปอย่างสุดชีวิตได้ อย่างไรก็ตาม คนของหุบเขาหมอเทวดาไม่เพียงแต่ไม่เอ่ยปากขอบคุณ พวกเขากล่าววาจาดูถูกเหยียดหยามแทน
“คนอย่างเจ้าสามารถทำพันธสัญญากับลูกแมวตัวแค่นี้ได้ด้วยรึ ? อืม แต่เจ้าก็ทำให้หนูป่าปีศาจกลัวจนวิ่งหนีออกไปได้ ในฐานะที่เจ้าได้ทำประโยชน์ให้ส่วนรวม จงเอาสัตว์พันธสัญญาของเจ้ามา พวกเราจะหาวิธีทำให้มันแข็งแกร่งมากขึ้นกว่านี้ให้เอง”
สัตว์ธรรมดาไม่อาจจะไล่หนูป่าปีศาจไปได้อย่างแน่นอน เจ้าแมวตัวนี้ดูเหมือนว่าไม่มีพลังในการต่อสู้แม้แต่น้อย แต่เขากลับรู้สึกว่าเจ้าแมวตัวนี้เป็นแมวที่พิเศษกว่าตัวอื่น รอให้ได้มาครอบครองเสีย
