พลังวิญญาณของคนผู้นี้ได้ฝึกฝนมาจนเพียงพอที่จะทะลวงวิญญาณเลื่อนขั้นเป็นระดับเจ็ดแล้ว
สำหรับน้องใหม่เช่นมู่ซี ไม่ควรเลยที่สนามประลองจะส่งคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้มาประลองกับเขา และนี่ทำให้พวกเขาเหล่าคนชมดูรู้สึกว่า เจ้าหนุ่มหน้าขาวนัยน์ตาเขียวผู้นี้ต้องไปสะดุดเท้าคนของลานประลองใต้ดินเป็นแน่แท้
เย่หูจ้องมองมู่เฉียนซีที่กำลังเดินไปที่ลานประลองด้วยท่วงท่าสบาย ๆ เขากล่าวอย่างเคร่งขรึม “เจ้าหนุ่ม เจ้าเลือกที่จะมาตายที่นี่ ข้าจะสนองความตายให้เจ้าเอง ฮ่า ๆ ๆ!”
มู่เฉียนซีแค่นเสียง ‘เหอะ!’ ในลำคอก่อนจะกล่าวดูแคลนอย่างมิกลัวเกรง “สำนักย่อยของสำนักอวิ๋นเยียนมีดีแค่นี้เองรึถึงได้ส่งคนเช่นนี้มาสู่กับข้า ? ข้ารู้สึกผิดหวังจริง ๆ”
เย่หูยิ้ม กล่าวอย่างเย็นชา “เหอะ! ผิดหวังรึเจ้าไก่อ่อน ? รอให้เจ้าตายในเงื้อมมือของข้าก่อนเถอะ เจ้าไม่ผิดหวังแน่”
พลังวิญญาณปรมาจารย์ภูตระดับหกแผ่ซ่านออกมาและได้รวบรวมเข้าไปในกระบี่เล่มใหญ่เล่มนั้นที่มีน้ำหนักถึงสองร้อยห้าสิบถึงสามร้อยกงจิน* หากกระบี่เล่มนี้ฟาดเข้าใส่มู่เฉียนซี กระบี่เล่มนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับเสือที่ออกมาจากภูเขา น่าหวาดกลัวอย่างไม่อาจยับยั้งได้
*กงจินคือกิโลกรัม
ด้วยพลังการกดดันและการเคลื่อนไหวที่โหดร้ายเช่นนี้ ทำให้ทุกคนรู้สึกได้ว่าในไม่ช้านี้พวกเขาจะต้องได้เห็นเด็กหนุ่มใบหน้างามผู้นี้นองเลือดเป็นแน่ ทว่าในขณะที่กระบี่เล่มนั้นกำลังจะเข้าใกล้มู่เฉี
