ยนซี มู่เฉียนซีกลับนิ่ง ไม่ขยับกายแต่อย่างใด
ทุกคนเห็นเช่นนี้ต่างตกตะลึง “นี่เขาจะทำอะไร ? จะฆ่าตัวตายหรืออย่างไร ?”
“อยากฆ่าตัวตายแล้วจะมาที่ลานประลองยุทธ์ใต้ดินทำไมกัน ? บีบคอตัวเองไม่นานก็ตายสมใจแล้ว”
ร่างที่งดงามอย่างไร้ที่ตินั้นถูกคมกระบี่ฟันเป็นสองท่อน แต่กลับไม่มีเลือดไหลออกมาเลยสักหยด และในเวลานี้ พวกเขาจ้องมองไปที่ร่างของ ‘มู่ซี’ ที่ปรากฏอยู่ด้านหลังเย่หูด้วยความประหลาดใจ
มู่เฉียนซีกล่าวเสียงแผ่วเบา “เชื่องช้าเช่นเจ้าคิดจะทำร้ายข้า ช่างน่าขัน!”
ทักษะย่างก้าวพันเงาถูกฝึกฝนจนมีความเร็วที่น่ากลัว หากชายหนุ่มตรงหน้าผู้นี้คิดจะฝึกทักษะนี้ คงต้องใช้เวลาเป็นร้อยปีกระมัง!
ริมฝีปากสีแดงเรื่อของมู่เฉียนซีเปิดออกช้า ๆ นางกล่าวเสียงเย็นเยียบ “โล่มังกรวารี!”
เย่หูยังไม่ทันได้ตอบสนอง ทันทีที่มังกรวารีพุ่งออกมา แน่นอนว่าเขาไม่อาจหลบหลีกได้เลย
— ปัง! —
ร่างทั้งร่างกระเด็นลอยขึ้นไปบนอากาศด้วยแรงโจมตีอย่างโหดเหี้ยม และตกลงมาด้านล่างของลานประลองอย่างรุนแรงจนเกิดหลุมลึก
“ซี้ด!”
เหล่าผู้ชมดูสูดลมหายใจเย็นยะเยือกเข้าไปพร้อมทั้งเบิกตากว้างด้วยความตกใจ
ชนะแล้ว!
กระบวนท่าเดียวของเจ้าหนุ่มใบหน้างามผู้นี้สามารถทำลายคู่ต่อสู้ที่ห่างชั้นกันถึงสองระดับได้ ช่างน่าทึ่ง!
ผู้ดูแลการประลองของระดับปรมาจารย์ภูตเขตสองเข้ามาถามว่า “คุณชายต้องการลงประลองต่อหรือไม่ ?”
มู่เฉียนซีกล่าวถาม “หากระดับพลังวิญญาณไม่เพี
