กว่าจะทําให้เยี่ยอ๋องปล่อยนางไปได้นั้นไม่ง่ายเลย
มู่เฉียนซีถอนหายใจ นางเข้ามาใกล้เทือกเขาชีชงอีกครั้ง ตามเส้นทางที่นักผจญภัยอิสระเหล่านั้นให้มา นางเริ่มเดินทางข้ามเทือกเขาชีชง
— ตูม! —
มีเสียงดังมาจากด้านหน้า พร้อมด้วยกลิ่นคาวเลือดอันเข้มข้น นั่นเป็นกลิ่นของเลือดมนุษย์!
มู่เฉียนซีเดินเข้าไปก็ได้เห็นเงาร่างสีเทาที่คุ้นเคย
เจ้าบ้า! เจ้าหนุ่มชุดเทาผู้นั้น…
เจ้าหนุ่มผู้นี้เข้าไปในเทือกเขาชีชงกับหลางเทียน กองทัพของหลางเทียนถูกทําลายวอดวายทั้งกองทัพ ทว่าเขาผู้นี้ยังมีชีวิตอยู่
แต่แม้เขาจะยังมีชีวิตอยู่ สภาพของเขาในเวลานี้ก็เรียกได้ว่าแทบจะก้าวเข้าไปในประตูผีแล้ว
ร่างกายเขาได้รับบาดเจ็บอย่างหนักและกำลังวังชาอันแข็งแกร่งก็ได้เสื่อมทรุดมาจนถึงจุดสิ้นสุดแล้ว เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสัตว์วิญญาณระดับเจ็ด เขามีแต่จะถูกกลืนกินเท่านั้น
เมื่อมู่เฉียนซีกําลังจะจากไป เขาก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคย เขาเห็นเด็กหนุ่มที่คุ้นเคยผู้นั้น…มู่ซี
“…” เขาอ้าปาก ลำคอแห้งผากจนไม่มีเสียงใด ๆ ออกมา
มู่เฉียนซีอ่านปากของเขาออก ดูเหมือนเขาต้องการจะกล่าวว่า “ช่วยข้าด้วย ข้าสามารถทําอะไรให้เจ้าได้ …ข้ายังไม่อยากตาย”
พรสวรรค์ของเด็กหนุ่มผู้นี้ไม่เลวเลย แต่เขาเป็นคนของหลางเทียน หลางเทียนถูกทําลายไปทั้งกองทัพ หรือสวรรค์จะรู้ว่าเด็กหนุ่มผู้นี้มีความมุ่งมั่นอันแรงกล้าหลังจากรอดชีวิต
แต่พรสวรรค์ของเด็กหนุ่มผู้นี้และความ
