ตั้งใจในการต่อสู้นั้นน่าชื่นชมยิ่งนัก หากมีผู้ติดตามเช่นเขาก็นับว่าไม่เลวเลยทีเดียว
มู่เฉียนซี “จงอดทนสักหนึ่งก้านธูป หากเจ้าสามารถอดทนได้ ข้าจะช่วยเจ้าเอง”
เจ้าหนุ่มชุดเทากัดฟันและหลบการโจมตีของสัตว์วิญญาณระดับเจ็ด ดวงตาเขาเปลี่ยนกลายเป็นสีแดงเข้ม ความโหดเหี้ยมที่เขาแผ่ออกมาอย่างกะทันหันนั้นทําให้มู่เฉียนซีประหลาดใจมาก และยังทําให้สัตว์วิญญาณระดับเจ็ดตัวนั้นร่างสั่นเทิ้ม
จิตสังหารนี้ไม่ใช่สิ่งที่หลางเทียนสามารถฝึกฝนได้
ผ่านไปหนึ่งก้านธูป…
ช่างน่าเศร้า กรงเล็บของสัตว์วิญญาณระดับเจ็ดจ้วงทะลุผ่านหัวใจของเจ้าหนุ่มชุดเทา ใบหน้าของเขาเผือดซีด เขา…
เขาถูกลิขิตให้ต้องตายเช่นนั้นหรือ ?
ทันใดนั้นมู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “เสี่ยวหง เผามันซะ!”
เปลวเพลิงสีแดงเข้มพุ่งออกมา สัตว์วิญญาณระดับเจ็ดรู้สึกหวาดกลัวจนอยากจะหนี แต่ท้ายที่สุดก็ถูกสังหารด้วยเปลวเพลิงอันรวดเร็วและทรงอานุภาพของเสี่ยวหง
มู่เฉียนซีเดินไปหาเจ้าหนุ่มชุดเทา รีบยัดสมุนไพรวิญญาณทุกชนิดเข้าไปในปากของเขาที่ตายไปแล้ว หัวใจของเขาถูกฉีดด้วยยามากกว่าสิบเข็ม จากนั้นนางเริ่มเย็บแผล
การกระทําทั้งหมดราวกับนางกำลังทำงานศิลปะที่สมบูรณ์แบบให้เสร็จ เจ้าหนุ่มที่ก้าวเข้าประตูผีไปอย่างสมบูรณ์แล้วถูกมู่เฉียนซีดึงกลับมาได้ แต่ยังคงต้องใช้เวลาสักพักกว่าที่เขาจะฟื้นขึ้นมา
เสี่ยวหงย่างสัตว์วิญญาณระดับเจ็ดอย่างมีความสุข มันหันมากล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “นายท่าน
