รึงกลัวพัดผ่านเข้ามา และมู่เฉียนซีก็ถูกเหล่าโครงกระดูกโลหิตพวกนั้นล้อมเอาไว้
กระบวนท่าที่ดุดันเฉียดผ่านใบหูของมู่เฉียนซีไป มู่เฉียนซีรีบหลบหลีกไปแล้วมองไปทางจิ่วเยี่ยอย่างรวดเร็ว “จิ่วเยี่ย โครงกระดูกเหล่านี้ไม่มีจิตสังหาร”
ทหารกระดูกโลหิตของเยี่ยอ๋องเป็นสิ่งที่น่ากลัวอย่างมาก พวกมันล้วนปีนป่ายขึ้นมาจากนรก เป็นไปไม่ได้ที่จะไร้ซึ่งจิตสังหาร
ทว่าก็ยากจะคาดเดาว่ามันเป็นอย่างไรกันแน่ มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวคือ… ผู้เป็นนายของพวกมันออกคำสั่งเอาไว้
ดวงตาจิ่วเยี่ยฉายประกายความลึกซึ้งขึ้นเรื่อย ๆ “เจ้าแน่ใจหรือ ? ทันทีที่พวกมันมีจิตสังหาร เจ้าจะได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก”
มีเขาอยู่ด้วย แน่นอนว่าเขาย่อมมิยอมให้นางตาย แต่ว่าการที่นางจะได้รับบาดเจ็บอย่างหนักนั้นก็ยังเป็นความจริงอันน่าปวดใจอยู่เช่นเดิม เมื่อตอนเข้าไปในเทือกเขาชีชง นางได้รับบาดเจ็บไม่น้อยและมันไม่ใช่ความรู้สึกที่น่าอภิรมย์เลย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ไม่เป็นไร เพื่อที่จะทำให้ความรวดเร็วของข้าพัฒนายิ่งขึ้น มาเลย ข้าพร้อม!”
— ผ่าง! —
จิตสังหารกระหายเลือดแผ่ซ่านออกมาอย่างช้า ๆ จิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวนี้สามารถทำให้ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิหวาดกลัวได้เสียด้วยซ้ำ แต่ทว่ามู่เฉียนซีกลับทนรับมันได้
— ปัง! —
นางใช้กระบวนท่าย่างก้าวพันเงาถึงขั้นสุดและหลบหลีกออกไป ทว่าก็ยังถูกลมกระโชคของจิตสังหารนั้นโจมตีเข้าอย่างหนัก
โครงกระดูกโลหิตเหล่าน
