นับไม่ถ้วนแล้ว
มู่เฉียนซีสีหน้าจริงจัง “สุดท้ายนี้ ข้าจะใช้สิ่งที่เจ้าสอนมา… ทักษะตี้ซวน!”
เมื่อกระบวนท่านั้นตกลงมา ชุดคลุมยาวของจิ่วเยี่ยสะบัดลอยขึ้นกะทันกัน
— ตูม! —
ในพริบตาเดียว ตัวเขาก็เข้ามาถึงตรงหน้ามู่เฉียนซีและกล่าวด้วยเสียงต่ำว่า “อืม ถือว่าเจ้าสอบผ่าน”
“ข้าเองก็พอใจการฝึกในครั้งนี้อย่างมาก จากนี้ไปข้าจะต้องรีบเดินทางแล้ว”
แม้ว่ามู่เฉียนซีจะมีผลึกดอกบัวหัวใจศักดิ์สิทธิ์ แต่นางก็ยังคงไม่วางใจในอาการของท่านอาเล็ก เป้าหมายในการออกมาในครั้งนี้ของนางคือ นอกจากจะมาฝึกเพื่อเพิ่มพลังของตนเองแล้ว ยังต้องการที่จะตามหาหม้อเทพนิรันดร์อีกด้วย
จิ่วเยี่ย “อืม เช่นนั้น…”
การฝึกของจิ่วเยี่ยจบลง แน่นอนว่าเขาต้องหาค่าตอบแทนจากมู่เฉียนซี
“อ๊ะ! อื้ม…”
บุรุษก้อนน้ำแข็งเยือกเย็นผู้นี้ นับวันยิ่งอันตรายขึ้นเรื่อย ๆ มู่เฉียนซีจึงถามขึ้นว่า “จิ่วเยี่ย คำสาปของเจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่ ? มันไม่ได้กำเริบหรือส่งผลร้ายต่อเจ้าใช่หรือไม่ ?”
ทั้งหมดนี้ต้องกล่าวโทษคำสาปบ้า ๆ นั่นที่ทำให้จิ่วเยี่ยมีนิสัยเชิงรุกเช่นนี้ ทว่าก็โชคดีที่เวลานี้ทุกอย่างสามารถควบคุมไว้ได้แล้ว
จิ่วเยี่ย “ควบคุมมันเอาไว้แล้ว ข้าใช้พลังไม่เกินขีดจำกัด จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น ซีไม่ต้องกังวล”
มู่เฉียนซี “แต่เหตุใดเจ้าถึง…”
ปลายนิ้วเรียวยาวไล้ไปตามริมฝีปากของมู่เฉียนซี “เมื่อเห็นซี ข้าคิดว่าข้าอยากจะได้มากกว่านี้…”
ดวงตาลึกล้ำคู่นั้นดูราวกั
