สุดท้ายจิ่วเยี่ยก็ช่วยมู่เฉียนซีเช็ดเลือดที่เปรอะเปื้อนอยู่บนร่างนางออก นางรู้สึกว่ากับจิ่วเยี่ยนั้น นางคุ้นชินกับเขาไปแล้ว
ไม่ว่าเขาจะทำเรื่องที่ผิดปกติมากเพียงใด เขาก็ล้วนรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องปกติ และนี่ไม่ใช่สัญญาณที่ดี เปลือกตาของมู่เฉียนซีกระตุกขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
จิ่วเยี่ยช่วยมู่เฉียนซีแต่งตัว ขณะเดียวกันมู่เฉียนซีกล่าวอย่างจนปัญญา “หากรู้มาก่อนว่าเข้ามาในเทือกเขาชีชงแล้วจะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น ข้าก็คงจะเตรียมอาภรณ์แบบบุรุษมาด้วยมากกว่านี้”
ถึงอย่างไรนางก็ต้องปลอมตัวเป็นชายหนุ่มในช่วงระยะหนึ่ง ในตอนที่ว่าง ๆ นางก็ได้เตรียมอาภรณ์แบบบุรุษเอาไว้ประมาณสิบถึงยี่สิบกว่าชุด แต่สุดท้ายก็โดนเถาวัลย์หนามปีศาจนั่นเล่นงานจนเสื้อผ้าอาภรณ์ขาดต้องเปลี่ยนไปหลายต่อหลายครั้ง และเวลานี้ นางเหลืออาภรณ์เพียงชุดสุดท้ายแล้ว
หลังจากนี้หากชุดนี้ขาดไปอีก นางคงจะต้องกลับไปสวมใส่อาภรณ์แบบสตรีเช่นเดิมแล้ว
ครานี้มู่เฉียนซีได้รากของเถาวัลย์หนามปีศาจมาไม่น้อยเลย และนางก็ได้เริ่มทำการทดลองใหม่อีกครั้ง หลังจากเตรียมการมาได้สามวัน ในที่สุดนางก็ปรบมือขึ้นอย่างเบิกบานใจ
“ฮ่า! ในที่สุดก็สำเร็จสักที”
นางจ้องมองขวดยาตรงหน้าราวกับว่ามันเป็นสมบัติอันล้ำค่า “สิ่งนี้สามารถทำลายการรับรู้ของเถาวัลย์หนามปีศาจได้ เพื่อไม่ให้มันหาพวกเราเจอ ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น สิ่งนี้ยังสามารถกัดกร่อนเถาวัลย์หนามปีศาจได้ ถึงแม้ว่าประสิทธ
