แวดล้อมรอบ ๆ ก็เริ่มสว่างขึ้นมา
เวลานี้เจ้าเถาวัลย์หนามปีศาจกลายเป็นพืชที่ไม่มีความโดนเด่นใด ๆ เลย สภาพของมันในตอนนี้นั้นยากที่จะจินตนาการว่ามันคือเถาวัลย์หนามปีศาจ
อู๋ตี้กล่าวอย่างกรุ่นในอารมณ์โกรธ “เจ้าปีศาจบัดซบทำให้นายท่านต้องบาดเจ็บอีกแล้ว น่ารำคาญยิ่งนัก! ข้าจะถอนรากถอนโคนมันให้สิ้นประเดี๋ยวนี้”
— ฟิ้ว! —
อู๋ตี้ขยายร่างใหญ่ขึ้นและดึงต้นของมันออกมา ทว่าด้านล่างนั้นมีกระดูกนับไม่ถ้วนอยู่ ไม่แปลกใจเลยว่าเหตุใดถึงได้ถูกขนานนามว่าเป็นเถาวัลย์หนามปีศาจ เป็นเพราะมันเป็นดั่งปีศาจที่คร่าชีวิตนับไม่ถ้วนเช่นนี้นี่เอง
สิ่งที่น่ากลัวเช่นนี้มันช่าง…
เสี่ยวหงกล่าวขึ้นว่า “นายท่าน ดูเหมือนว่าข้างใต้นี้จะมีของล้ำค่าอยู่”
“โอ้! มันยังมีผนึกวิญญาณอยู่เป็นจำนวนมาก” ไม่พูดพร่ำใด ๆ ต่อ พวกมันทั้งสองตัวรีบพรวดลงไปหาของล้ำค่านั้นทันที
.
