ั้นพวกมันก็จะทำหน้าที่ปกป้องนายท่านให้ดีที่สุด
— ตูม! ตูม! ตูม! —
บัดนี้ยาตัวแรกถูกใช้จนหมดแล้ว เถาวัลย์หนามปีศาจก็กลับมารับรู้ได้อีกครั้ง จากนั้นมันเริ่มลงมือโจมตีมู่เฉียนซีอย่างบ้าคลั่ง!
— ปัง! ปัง! ปัง! —
ครั้งนี้มันโกรธกว่าครั้งที่แล้วมากนัก ทันใดนั้นมันกลายเป็นกรงหนามห้อมล้อมมู่เฉียนซีเอาไว้
— ตูม! —
พลังธาตุวารีและกระบี่มังกรเพลิงของมู่เฉียนซีโจมตีกรงหนามอย่างบ้าคลั่ง ทว่ากลับช่วยอะไรไม่ได้เลย ช่างย่ำแย่เสียจริง!
— ตูม! ตูม! ตูม! —
อู๋ตี้กับเสี่ยวหง ทั้งสองโจมตีอยู่นอกกรงหนามนั้น ทว่าก็ไม่กล้าที่จะใช้พลังมากเพราะกลัวว่านายท่านจะได้รับบาดเจ็บไปด้วย หากมิใช่เป็นเพราะว่านายท่านอยู่ด้านใน พวกมันก็สามารถทำลายกรงหนามนี้ได้อย่างง่ายดาย
กรงหนามหมุนและเล็กลงไปเรื่อย ๆ หากเป็นเช่นนี้ต่อไป มีหวังมู่เฉียนซีถูกบีบจนตายเป็นแน่
— ฟึ่บ! ฟึ่บ! —
หนามอันแหลมคมจำนวนมากแทงเข้าไปในผิวหนังมู่เฉียนซี และในขณะที่มันต้องการจะฉีกเนื้อมู่เฉียนซีออกเป็นชิ้น ๆ ทันใดนั้นความเคลื่อนไหวทุกอย่างโดยรอบก็ได้หยุดลง
จิ่วเยี่ยที่ลอบมองสถาณการณ์อยู่อย่างลับ ๆ นั้นกำลังจะลงมือ แต่ก็ต้องหยุดชะงักไป
นางจัดการกับมันได้แล้ว!
— ตูม! —
พุ่มไม้ตาข่ายที่อยู่ตรงหน้าเขาแผ่ออก มู่เฉียนซีเป็นอิสระอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้นางก็ยังได้รับบาดเจ็บสาหัสอยู่ดี
มู่เฉียนซีรีบห้ามเลือดตัวเองเอาไว้ ทุกอย่างกลับคืนสู่สภาพเดิม สภาพ
