“อู๋ตี้ผู้ไร้เทียมทาน หนึ่งเดียวในใต้หล้า มาแล้ว!” อู๋ตี้รวบรวมพลังทั้งหมดที่มี จากนั้นร่างของมันก็พองโตขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง
“เพลิงเผาสวรรค์!” เสี่ยวหงเองก็โจมตีออกไป ในเวลานี้เอง เปลวไฟสีแดงเข้มเต็มทั่วทั้งบริเวณ พวกหนามแหลมเหล่านั้นก็ถดถอยออกไปบ้าง แต่ทว่า…
— ปั้ก! —
“ผนึกมังกรวารี!”
สำหรับการรับมือกับหนามปีศาจนี้ มู่เฉียนซีไม่เพียงแต่ป้องกันเท่านั้น นางยังโจมตีในเชิงรุก
แต่ทว่าแม้ใช้ไฟก็ยังแทบจะทำอะไรกับมันไม่ได้ ยิ่งกับการโจมตีด้วยพลังของธาตุวารี ยิ่งได้ผลน้อยลงไปกว่าเดิม!
— ปัง! ปัง! ปัง! —
มันไม่ได้ผล… ไม่ได้ผลเลยแม้สักนิดเดียว
เมื่อหนามปีศาจจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้ามา มู่เฉียนซีเร่งใช้กระบวนท่าบุปผาหลั่งสายฝนป้องกันหนามปีศาจเหล่านั้นเอาไว้ ทว่ามันก็เป็นเพียงแค่การปัดป้องเท่านั้น เพื่อที่จะให้ตัวนางเองได้มีเวลาในการหลบหลีกเพิ่มขึ้น
“มังกรวารีสะท้านสวรรค์!”
— ตูมมมมม! —
มู่เฉียนซีและสัตว์พันธสัญญาสองตัวของนางนั้นอยู่ในรังของเถาวัลย์หนามปีศาจและต่อสู้กันอย่างพัวพัน!
การต่อสู้เป็นไปอย่างต่อเนื่อง เถาวัลย์หนามปีศาจนั้นจะไม่ปล่อยให้เหยื่อได้มีเวลาพักหายใจ มันยังคงโจมตีต่อไปเรื่อย ๆ
แม้ว่ามู่เฉียนซีจะอยู่ในสถานที่ปิดที่มืดมิดกับสัตว์พันธสัญญาสองตัว แต่สำหรับนางแล้ว ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันเป็นการทดสอบที่แข็งกร้าวอย่างมาก ชั่วขณะหนึ่ง การโจมตีที่รุนแรงอย่างที่สุดฟาดลงมา
— โครม! —
— แคว
