ก! —
ชุดคลุมยาวที่เดิมทีอยู่ในสภาพดี เวลานี้ถูกเถาวัลย์หนามปีศาจทำฉีกขาดเสียไม่เป็นท่า บนร่างของมู่เฉียนซีเองก็มีรอยเลือดเปื้อนเปรอะอยู่ไม่น้อย ทว่ามันดีขึ้นกว่าคราก่อนมาก
— ปึง! —
มู่เฉียนซีต่อสู้ดิ้นรนอยู่ด้านในอย่างไม่หยุดยั้ง นางบีบคั้นความสามารถที่ซ่อนเร้นอยู่ของของตนเองออกมาเต็มที่
เมื่อพลังวิญญาณหมดลง แน่นอนนางกลืนยาเม็ดเพิ่มพลังในทันใด
โลหิต… สามารถหยุดได้โดยพลัน
— ปัง! —
การต่อสู้ที่ไม่หยุดหย่อนจนถึงตอนนี้ ได้ทำให้มู่เฉียนซีนั้นหมดแรง ทว่านางก็สามารถหาแหล่งต้นตอของพวกมันได้ว่าอยู่ที่ใด
“มังกรวารีพิฆาต!” นางตะโกน
การโจมตีด้วยมังกรวารีพิฆาตนั้น ในความคิดนางมันคือการโจมตีที่มีความแข็งแกร่งชนิดที่ว่าท้าทายฟ้าดิน โชคดีที่การโจมตีนี้ทำให้ความรวดเร็วของเถาวัลย์หนามปีศาจนั้นลดลง มันค่อย ๆ เชื่องช้าลงแล้ว
— ตูม! —
มู่เฉียนซีมุ่งไปยังที่มุมนั้น และใช้กระบี่มังกรเพลิงกวัดแกว่งออกไป! โคลนที่อยู่ตรงหน้ากระเด็นลอยขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง มู่เฉียนซีจัดการตัดรากที่อยู่บนดินและหยิบมันขึ้นมา จากนั้นนางไปตัดรากของเถาวัลย์หนามปีศาจซึ่งเป็นการไปกระตุ้นให้หนามปีศาจโกรธจัด มันพุ่งเข้ามาโจมตีอย่างบ้าคลั่ง จงใจบีบพื้นที่ทั้งหมดของมู่เฉียนซีให้คับแคบ
— ปึบ! —
อู๋ตี้โจมตีกวาดไปรอบด้านที่มันกำลังคืบคลานเข้ามา
— แกรก! —
“เพลิงเผาสวรรค์!” เสี่ยวหงก็มิได้อยู่เฉย ส่งเพลิงไฟร้อน ๆ พุ่งออกมา
แต่การที่พวกมันทั
