ยนตะเบ็งเสียงสู้ ใบหน้าของเขาพลันเปลี่ยนกลายเป็นดุร้ายขึ้นและพุ่งเข้าตะครุบมู่เฉียนซีในทันที
มู่เฉียนซี “หลางเทียน ถึงเวลายุติการไล่จับกันในครั้งนี้แล้ว เจ้าเตรียมตัวตายซะ! …มังกรวารีพิฆาต!”
หลางเทียนผู้ที่ใช้พลังวิญญาณจนหมดและไม่ได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาแม้แต่น้อย ต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีของมังกรวารีนี้ เขาต้องถึงแก่ความตายเป็นแน่แท้!
— ตึง! —
ร่างของเขากระเด็นลอยไปกระแทกกับหนามเถาวัลย์และติดอยู่ด้านบน
“อ๊าก!”
บนร่างกายของเขาเกิดรูนับไม่ถ้วนและมีเลือดไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง เขากรีดร้องดังลั่นอย่างน่าสังเวช
ทว่ากระบี่มังกรเพลิงไม่ปล่อยให้เขากรีดร้อง มันพุ่งออกไปเพื่อทำให้เขาหลุดพ้นจากความทุกข์นี้
— วิ๊ง! —
ทันใดนั้นกระบี่มังกรเพลิงเห็นท่าไม่ดี จึงได้เตือนภัยอันตรายนี้กับมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีรวบรวมสติในทันใด นางจับกระบี่มังกรเพลิงหมายใจจะพุ่งพรวดออกไป แต่ก่อนที่นางจะออกไปนั้น เถาวัลย์เหล่านั้นเลื้อยเข้ามาปิดล้อมนางเอาไว้ทุกด้านเสียแล้ว
มู่เฉียนซีโดดขึ้นไปบนท้องฟ้า พยายามที่จะใช้ด้านบนเป็นทางออก ทว่าด้านบนนั้นกลับถูกปกคลุมไปด้วยเถาวัลย์หนามเป็นชั้น ๆ
สภาพแวดล้อมโดยรอบมืดมนราวกับยามรัตติกาลก็มิปาน ไม่มีแสงเล็ดลอดเข้ามาได้เลย สีหน้าของมู่เฉียนซีพลันแปรเปลี่ยนไป นางรู้ดีว่านางกำลังเผชิญอยู่กับสิ่งใด…
มันคือ ‘เถาวัลย์หนามปีศาจ’ นางได้เจอกับเถาวัลย์หนามปีศาจที่มาเล่นงานนางเข้าให้แล้ว
นักผจญ
