“พวกเจ้าเพิ่งจะคิดได้รึว่าต้องหนี จะหนีตอนนี้มันไม่สายไปหน่อยรึ ?” มู่เฉียนซีกล่าวเสียงเย็นเยียบ
ทันใดนั้นราชาแห่งภูตทั้งสองก็รู้สึกว่าร่างของตัวเองแข็งทื่อจนไม่สามารถขยับได้ และจ้องมองไปที่มู่เฉียนซีด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่งยวด
พิษ…
“พวกข้าโดนพิษ แต่พวกข้าใช้พลังวิญญาณไปไม่น้อยเพื่อที่จะควบคุมพิษ อีกอย่าง พวกข้าก็กินยาแก้พิษเข้าไปแล้ว”
“ฮ่า ๆ ๆ น่าขันนัก หากให้พวกเจ้าควบคุมพิษได้ นั่นก็ไม่ใช่ข้า!”
ปลายกระบี่มังกรเพลิงขยับเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่ามันพร้อมจะลงมือแล้ว มู่เฉียนซียกมือขึ้นและกล่าวว่า “เจ้าลงมือเองเถอะ”
— ขวับ! —
กระบี่มังกรเพลิงพุ่งออกมาในทันที มันได้จัดการสังหารสองคนตรงหน้าอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ส่งเสียงโหยหวนไม่พอใจออกมา
กระบี่มังกรเพลิงเป็นกระบี่ที่แปลกประหลาดอย่างมาก แต่ระหว่างมันและมู่เฉียนซีนั้นมีพันธสัญญาต่อกัน และต่อให้มันจะแปลกประหลาดสักเพียงใด ก็ไม่มีวันทำร้ายนางเป็นอันขาด
หลังจากที่สังหารสามคนกลุ่มแรกเสร็จสิ้นแล้ว มู่เฉียนซีไม่ได้ทำลายซากศพแต่อย่างใด นางจงใจทิ้งร่องรอยเอาไว้และออกไปจากตรงนั้นทันที
เมื่อหลางเทียนได้ตามมาเจอยังที่แห่งนี้ ก็ได้พบกับศพลูกน้องของตนเองสามศพนอนสิ้นลมหายใจอยู่ เขาโกรธแทบคลั่ง ผู้แข็งแกร่งระดับราชาเป็นสมบัติที่ล้ำค่าของกลุ่มนักผจญภัยหลางเทียน แต่ทั้งสามคนกลับโดนสังหารไปเสียสิ้น
“มู่ซี! ข้าจะฆ่าเจ้าให้ตาย เจ้าต้องตาย!!!”
ในเวลานี้นั้นห
