ุ่มสุดท้ายแล้ว การไล่ล่าน่าเบื่อหน่ายกำลังจะจบลงแล้ว”
— วิ๊ง! —
กระบี่มังกรเพลิงกำลังต่อต้าน ดูเหมือนว่ามันยังไม่ต้องการให้จบเร็ว ๆ
มันยังกินไม่อิ่มเลย!
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกเล็กน้อย นางมองกระบี่มังกรเพลิงและกล่าวอย่างจนปัญญา “เจ้าตะกละ ข้ากลัวว่าจะเลี้ยงเจ้าไม่ไหวจริง ๆ เจ้าช่วยกินเหมือนปกติธรรมดาหน่อยได้หรือไม่ เหมือนชิงอิ่งอย่างไรเล่า กินแค่ยาวิญญาณ ไม่ว่าจะกินมากแค่ไหนข้าก็จะให้กินจนกว่าจะพอใจ”
ดูเหมือนว่าคงจะมีเพียงแค่มู่เฉียนซีเท่านั้นที่คิดเช่นนี้ เอายาวิญญาณมากินแทนข้าวนั้นคือเรื่องปกติของนาง
ทว่าแท้ที่จริงแล้วในสายตาของคนอื่นนั้น เหยียนหลงน่าจะเป็นปกติกว่าชิงอิ่ง ยาวิญญาณยากที่จะหลอมออกมาได้ในแต่ละครั้ง นักหลอมยาก็หาได้ยากมาก แต่การบังคับขู่เข็ญและการฆ่านั้นนับว่าเป็นเรื่องปกติสำหรับโลกใบนี้
หลังจากที่โดนมู่เฉียนซีต่อว่า เหยียนหลงก็สงบสติอารมณ์ลงไปไม่น้อย แต่ความรู้สึกปรารถนาของมันนั้น มู่เฉียนซีผู้เป็นเจ้านายของมันสามารถรับรู้ได้เป็นอย่างดี คิดว่ากระบี่มังกรเพลิงหากกินไม่อิ่มแล้วจะไม่หิวตายหรืออย่างไร
อีกอย่าง นางจะทำเฉกเช่นเดียวกันที่ทำกับชิงอิ่งก็ไม่ได้ เหตุใดถึงได้ชอบกินถึงเพียงนั้น ?
มู่เฉียนซีจนปัญญา
.
