ขึ้น “กลับไปเถอะ เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน”
— ผัวะ! —
หลางเทียนต่อยเขาด้วยหมัดอย่างแรงก่อนจะกล่าวด้วยความโกรธเคือง “บัดซบ! เจ้ามันไร้ประโยชน์นัก บังอาจบอกว่าข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้าเด็กบ้านั่นรึ ? ข้านี่แหละคู่ต่อสู้ของมันรู้ไว้เสียด้วย!”
“เจ้ามันสมควรตาย จะไปตายที่ไหนก็ไป!”
พลังวิญญาณราชาแห่งภูตแผ่ซ่านพุ่งตรงไปที่เจ้าหนุ่มชุดเทาอย่างบ้าคลั่ง เขาไม่หลบ ปล่อยให้หลางเทียนทุบตีอยู่อย่างนั้นจนร่างของเขาเต็มไปด้วยเลือด สุดท้ายล้มลงไปกับพื้น
ในที่สุดหลางเทียนก็สงบสติอารมณ์ลง เขาเตะเจ้าหนุ่มชุดเทาที่นอนอยู่บนพื้นอย่างแรง
“สมควรตาย ตายไปเสียก็ดี! ข้าเอาเจ้ามาก็เพื่อทำประโยชน์ให้ข้า แต่ยังไม่ทันได้ทำประโยชน์ให้ข้าก็ตายเสียแล้ว”
การฆ่ามู่ซี เขาไม่เคยคิดว่าจะได้ใช้ประโยชน์จากเจ้าหนุ่มชุดเทาผู้เป็นปรมาจารย์ภูตผู้นี้เลย ดังนั้นจะตายไปก็ช่างปะไร เขาไม่สนใจและออกไปจากตรงนี้ทันที
หลังจากที่หลางเทียนออกไปไม่นานนัก เจ้าหนุ่มชุดเทาที่นอนจมอยู่บนกองเลือดก็ขยับนิ้วเล็กน้อย กลุ่มนักผจญภัยหลางเทียนต้องการตามฆ่าคนเพื่อแย่งชิงสมบัติของล้ำค่า แต่คนที่ต้องกลายเป็นเหยื่อกลับเป็นพวกเขาเหล่าลูกน้อง
— ฟึ่บ! —
เข็มยาเข็มหนึ่งพุ่งตรงไปที่ขมับของราชายอดยุทธ์ผู้หนึ่ง และนี่ก็เป็นกลุ่มต่อมาที่นางจะจัดการ
พลังจิตของมู่เฉียนซีแผ่ซ่านออกไป นางพึมพำเบา ๆ “หลางเทียนกำลังไล่ตามมาทางนี้ กองกำลังของเขาเหลือเพียงกลุ่มนี้กล
