้าเมืองยิ้ม กล่าวว่า “ต้องขอบคุณความพยายามของทุกท่านในการต่อสู้ งานล่าสัตว์ครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก สำหรับความชอบ คุณงามความดีในครั้งนี้นั้น ข้าขอมอบให้นักผจญภัยอิสระ นับว่าทำได้ดีมาก”
ท่านเจ้าเมืองชื่นชมเหล่านักผจญภัยอิสระเป็นอย่างมาก ทว่าในทางตรงกันข้าม นี่นับว่าเป็นการดูถูกกลุ่มหลางเทียน
ท่านเจ้าเมืองกล่าวขึ้น “การล่าสัตว์วิญญาณในครั้งนี้ผู้ที่ล่าได้มากที่สุดคือ จางอี้ หวางเทียน หลัวอวิ๋น…”
“คงไม่มีใครคัดค้านกระมัง ?”
ทว่าท้ายที่สุด เมื่อถึงตอนที่จะมอบรางวัล จางอี้ หวางเทียน และหลัวอวิ๋น ทั้งสามคนกล่าวขึ้นในทันใด “พวกเราคัดค้าน!”
ท่านเจ้าเมืองชะงักงัน “พวกเจ้าคัดค้านหรือ ?”
จางอี้ “งานล่าสัตว์ในครั้งนี้ แม้ว่าเจ้าหนุ่มมู่จะไม่ได้เป็นผู้ที่ล่าสัตว์วิญญาณได้มากที่สุด แต่บทบาทของเขากลับใหญ่กว่าพวกเราทุกคน มู่ซีเหมาะสมที่จะเป็นอันดับหนึ่ง”
“หากมิใช่เพราะเจ้าหนุ่มมู่ซี พวกเราคงจะถูกสัตว์วิญญาณฆ่าไปแล้ว เช่นนั้นแล้วรางวัลของข้า ข้าอยากจะยกให้เจ้าหนุ่มมู่ซีผู้นี้” หวางเทียนกล่าวขึ้นโดยที่หลัวอวิ๋นพยักหน้าหงึกหงักเห็นด้วย
หลางเทียนและหลางฮุยกล่าวเสียงต่ำ “เหอะ! ช่างเป็นพวกที่เสแสร้งเสียจริง”
ในเวลาเพียงไม่นาน ‘มู่ซี’ ได้รับการยอมรับจากเหล่านักผจญภัยอิสระ
ท่านเจ้าเมืองยิ้ม เขากล่าวขึ้นว่า “พวกเจ้านั้นมีน้ำใจ แต่ทว่าในงานล่าสัตว์ครั้งนี้มู่ซีได้ทำคุณงามความดีครั้งใหญ่เอาไว้ ข้า
