็นจริงขึ้นมา เช่นนั้นเราก็สามารถแก้ไขหายนะนี้ได้” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเคร่งขรึม
เถ้าแก่ “ดูเหมือนว่าเจ้าตัดสินใจไปแล้ว ข้าก็คงไม่อาจห้ามได้ เช่นนั้นข้าเข้าไปเป็นเพื่อนเจ้าก็แล้วกัน”
การเข้าไปในเทือกเขาชีชงในขณะที่สัตว์วิญญาณกำลังออกอาละวาดเช่นนี้นับว่าเป็นเรื่องอันตรายมาก หากไม่ระวังตัวให้ดีอาจจะถูกสัตว์วิญญาณจู่โจมเอาได้ ต่อให้เป็นยอดฝีมือที่มีพลังจักรพรรดิก็ตามที
พวกสัตว์มันจู่โจมไม่เลือกหน้า!
ทุกคนผงะไปครู่หนึ่ง “พวกเขา… พวกเขาเข้าไปในเทือกเขาชีชงจริง ๆ บ้าไปแล้ว! พวกเขาต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ”
“สวรรค์โปรดช่วย! พวกเขากำลังจะฆ่าตัวตายชัด ๆ”
เนื่องจากมีเสี่ยวหงอู๋ตี้สองสัตว์พันธสัญญาคอยนำทาง สัตว์วิญญาณและสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับต่ำจึงไม่กล้าเข้ามาใกล้มู่เฉียนซี
เป็นปกติอยู่แล้วที่จะมีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหนึ่งที่มีตาแต่หามีแววไม่ คิดจะลงมือกับมู่เฉียนซี แต่ด้วยยาพิษของมู่เฉียนซี ทำให้พวกมันไม่กล้ามากรายใกล้นาง สัญชาตญาณของพวกมันบอกว่ายาพิษไม่ใช่เรื่องที่ควรไปล้อเล่น
มู่เฉียนซีพยายามตามหาเสียงแปลกประหลาดนั่น ต่อให้ฝ่ายตรงข้ามจะระวังตัวมากเพียงใดนางก็ยังคงหาเจอ
นางกล่าวขึ้นด้วยเสียงอันเบา “ทางนั้น”
ร่างสองร่างกะพริบไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นมู่เฉียนซีก็ตามไปในบริเวณที่โล่งและนางก็ได้เห็นร่างชุดดำผู้หนึ่งกำลังยืนเป่าขลุ่ยอยู่
เมื่อรู้สึกว่ามีคนกำลังเข้ามาใกล้ เขาก็เตรียมตัวจะหนี ทว่าเสี่ยวห