งกับอู๋ตี้ว่องไวมาก ทั้งสองพุ่งเข้าไปขวางเขาเอาไว้เสียก่อน
เถ้าแก่ “นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีคนบงการเช่นนี้อยู่จริง ๆ เขาเป็นผู้ควบคุมสัตว์วิญญาณกับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ให้ไปโจมตีเมืองรึ ?”
มู่เฉียนซีมองไปที่คนผู้นั้นและกล่าวขึ้นว่า “เจ้าเป็นใครกันแน่ ? ควบคุมสัตว์วิญญาณกับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหนึ่งให้ไปอาละวาดในเมืองฉู่ เจ้ามีเหตุผลอันใด ?”
“เจ้าเด็กน้อย… เจ้าอย่ามายุ่งจะดีกว่า หากเจ้าฉลาดพอก็รีบออกไปจากเมืองฉู่ อย่าได้มาจุ้นจ้านเรื่องของผู้อื่น” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “จะขู่ข้าก็ขู่ไปเถอะ ในเมื่อมาแล้วข้าจะไม่เสียเที่ยวเด็ดขาด เสี่ยวหง อู๋ตี้ จับตัวเขาไว้ให้ได้!”
หากถามตอนนี้ก็คงจะไม่ได้อะไร จับตัวมาแล้วค่อยไต่ถามแล้วกัน
— วู๊! —
เสียงขลุ่ยดังขึ้น จากนั้นเขาก็กล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “คิดจะจับข้ารึ ? หึ! ไม่ง่ายนักหรอก”
“โฮกกกก!”
ทันใดนั้นเอง มีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากพุ่งเข้ามา เถ้าแก่ไม่รอช้า รีบวางแผนจะจัดการลงมือกับบุรุษชุดดำผู้เป่าขลุ่ยผู้นั้น ต้นตอของทุกอย่างมากจากบุรุษชุดดำเป่าขลุ่ยผู้นี้ หากสามารถหยุดเขาได้ ทุกอย่างก็สามารถแก้ไขได้
ถึงแม้ว่าบุรุษชุดดำจะมีความสามารถพิเศษ แต่ถึงอย่างไรก็เป็นเพียงแค่จักรพรรดิแห่งภูตระดับต่ำผู้หนึ่งเท่านั้น!
กระบี่มังกรเพลิงถูกชักออกจากฝัก มู่เฉียนซีตะโกนขึ้น “เหยียนหลงพิฆาต!”
— ตูม! —
มู่เฉียนซีมียาพิษอยู่ในมือ สัตว
