์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหนึ่งจึงไม่กล้าเข้ามาใกล้นาง ทว่าพวกมันกลับโดนมู่เฉียนซีใช้ยาพิษโจมตีไม่ยั้ง
สีหน้าของบุรุษชุดดำเป่าขลุ่ยเคร่งขรึมลง ครานี้เขาได้เจอกับคู่ต่อสู้เสียแล้ว เขากล่าวด้วยเสียงแหบแห้ง “เจ้าเป็นปรมาจารย์ด้านยาพิษ เหตุใดถึงต้องมายุ่งเรื่องคนอื่นเช่นนี้”
มู่เฉียนซีแค่นเสียงเย็นชา “ในเมื่อข้าเป็นปรมาจารย์ด้านยาพิษ เช่นนั้นข้าก็ทำเรื่องเลวร้ายได้ใช่หรือไม่ ? เจ้ากำลังก่อเรื่องให้ชาวบ้านเดือดร้อนอยู่งั้นรึ ?”
“ฮี่ ๆ ๆ ดูเหมือนว่าข้าจะต้องลงมือแล้วสิ” หากยังไม่ได้ต้อนรับขับสู้กับคนผู้นี้ มีหวังอู๋ตี้ต้องระเบิดอย่างแน่นอน
ทันใดนั้นร่างเล็ก ๆ น่ารัก ๆ ของอู๋ตี้ก็เปลี่ยนกลายเป็นร่างขนาดใหญ่มหึมา มันคำรามด้วยเสียงอันดัง “ไปตายซะ!”
เสี่ยวหงส่ายหน้าพลางกล่าวหยอกเย้า “นี่น่ากลัวแล้วรึ ?!”
เมื่อมองไปที่ร่างของแมวที่ใหญ่มหึมาราวกับภูเขาลูกเล็ก ๆ นั้น เถ้าแก่ตกใจจนอ้าปากค้าง “อ๊าก! แมวน้อยตัวนี้แปลงร่างได้ใหญ่ถึงเพียงนี้เลยรึ ?”
— ปัง! —
การโจมตีอย่างรุนแรงนั้นของอู๋ตี้ทำให้บุรุษชุดดำผู้นั้นบาดเจ็บอย่างสาหัส
— แกร๊ก! —
ขลุ่ยหยกในมือเขาแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ
นักผจญภัยของเมืองฉู่ เดิมทีที่ตั้งใจต่อสู้กับสัตว์วิญญาณและสัตว์ศักดิ์สิทธิ์อย่างสุดพลังกำลังกายต้องตกใจ จะไม่ให้ตกใจได้อย่างไรในเมื่อสัตว์วิญญาณและสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้หยุดการโจมตีไปอย่างกะทันหัน ทั้งยังรีบกลับเข้าไปในป่าชีชง
พวกเ
