— ตูม! —
มังกรเพลิงสีแดงเข้มพุ่งออกมา ไม่เพียงแต่สัตว์วิญญาณระดับหกตัวนั้นที่โดนมู่เฉียนซีจัดการ สัตว์วิญญาณที่อยู่ในบริเวณรอบ ๆ ก็พลอยได้รับบาดเจ็บไปด้วย
พลังความแข็งแกร่งของกระบี่เล่มนี้น่ากลัวยิ่งนัก ทำให้ผู้คนถึงกับตกตะลึงไปตาม ๆ กัน พวกเขารู้สึกว่าผู้มีพลังวิญญาณเป็นถึงระดับราชาก็ได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีของสัตว์วิญญาณในครั้งนี้ด้วย
หลางเทียนกล่าวขึ้นด้วยเสียงเยียบเย็นว่า “เหอะ! เจ้าเด็กบัดซบ เจ้าอวดดีไปเถอะ การโจมตีครั้งนี้ทำให้พลังวิญญาณของเจ้าหมดลง รอบต่อไปข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะทำอย่างไร เจ้าจะให้คนอื่นมาช่วยปกป้องเจ้าหรือไม่ ?”
แต่สุดท้าย มู่เฉียนซีก็ทำให้หลางเทียนผิดหวังจนได้
มู่เฉียนซีใช้พลังไปจนหมดสิ้น แต่นางก็กินยาวิญญาณระดับสูงเข้าไปไม่น้อย ทำให้พลังวิญญาณของนางกลับคืนมาสู่จุดสูงสุดอีกครั้ง
บางคนในกลุ่มนักผจญภัยอิสระเห็นเช่นนี้พลันมุมปากกระตุก “ยาวิญญาณเหล่านั้นอย่างน้อยก็ต้องเป็นยาระดับเจ็ด”
“ข้าเคยเห็นยาระดับเจ็ดมาก่อน นั่นเป็นยาระดับเจ็ดจริงแท้ ไม่ผิดแน่นอน”
“สวรรค์โปรด! เขากินยาระดับเจ็ดเข้าไปเป็นสิบกว่าเม็ด ระ… ร่ำรวยเกินไปแล้ว!”
ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ยาของพวกเขา แต่พวกเขาก็รู้สึกเสียดายมันจริง ๆ
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มแฝงความเย้ย “ข้าบอกแล้วว่าข้าขายยาวิญญาณ เพราะฉะนั้นยาวิญญาณพวกนี้ข้ามิขาดแคลน”
คำกล่าวของมู่เฉียนซีเป็นความจริงทุกประการ หอหมอปีศาจของนางขายยาวิญญาณ อี
