ว้และไล่ฮุยหลางกับกลุ่มของเขาออกไปจากโรงเตี๊ยม อีกเหตุผลหนึ่งก็เป็นเพราะว่าฮุยหลางเกรงกลัวพลังระดับจักรพรรดิของเถ้าแก่
มู่ฉียนซีหยิบสมุนไพรวิญาณออกมาจากมิติจำนวนหนึ่ง จากนั้นนางทำเป็นผงยายื่นให้กับอู๋ตี้ “อู๋ตี้ เจ้านำเอาผงยานี้ไปโรยที่กำแพงเมืองทางด้านซ้าย อย่าให้ผู้ใดรู้ตัวเด็ดขาด”
อู๋ตี้ยิ้มพลางกล่าว “ไม่มีปัญหานายท่าน ว่าแต่นายท่าน ผงนี้มีผลอย่างไรรึ ? หากให้ข้าเดา มันคงจะร้ายแรงกว่าผงยานั่นของพวกเขาแน่นอน”
ถึงแม้ว่าจะเห็นนายท่านทำออกมาอย่างง่ายดาย อู๋ตี้ก็รู้ดีว่าประสิทธิภาพของยานั้นร้ายแรงพอที่จะทำให้คนตะลึงอึ้งตาค้างได้เลยทีเดียวเชียว
มู่เฉียนซียิ้ม กล่าวว่า “แน่นอนอยู่แล้ว แต่มันจะเป็นอย่างไรนั้นเดี๋ยวเจ้ารอดูก็รู้เอง”
“ขอรับ ข้าจะไปทำภารกิจที่นายท่านมอบหมายให้สำเร็จโดยเร็ว” เงาร่างสีขาวพุ่งออกไป ตัดผ่านกลางอากาศไปที่กำแพงเมืองทางด้านซ้ายทันที
เวลานี้หลางเทียนไม่รู้เลยว่านักผจญภัยอิสระผู้ที่ตนว่าจ้างได้ถูกจัดการไปเรียบร้อยแล้ว ส่วนเรื่องผงยาของเขานั้นก็ถูกมู่เฉียนซีจับได้ อีกทั้งมู่เฉียนซียังมอบผงยาที่รุนแรงกว่ามาโรยใส่กำแพงเมืองฝั่งของเขาด้วย
— ปัง! ปัง! ปัง! —
หลังจากที่อู๋ตี้โรยผายาเสร็จได้ไม่นานนัก เสียงของสัตว์วิญญาณดังออกมาราวกับเสียงฟ้าร้องก็มิปาน
ผู้นำกลุ่มนักผจญภัยอิสระขมวดคิ้ว กล่าวว่า “ครั้งนี้น่าจะตัวใหญ่ ทุกคนจงระวังตนเองให้ดี มันน่าจะเป็นสัตว์วิญญาณระดับเจ็
