ยนไป สอดส่องดูว่าเขาจะทำสิ่งใด”
อู๋ตี้ยิ้มพลางตอบรับ “อู๋ตี้รับบัญชานายท่าน”
อู๋ตี้เป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสอง บริเวณรอบ ๆ ไม่มีจักรพรรดิแห่งภูตอยู่เลย กอปรกับความรวดเร็วอันแปลกประหลาดของมันแล้ว ไม่มีทางที่ผู้ใดจะรู้ว่ามันลอบตามหลางเทียนไป แม้กระทั่งหลางเทียนเองก็ไม่รู้
ไม่นานนักหลางเทียนก็กลับมา อู๋ตี้ก็กลับมาเช่นกัน
อู๋ตี้ “นายท่าน โชคดีที่นายท่านให้ข้าตามเขาไป เขาผู้นั้นเลวระยำยิ่งนัก”
“เขาทำอะไรรึ ?!” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
อู๋ตี้ “เขาติดสินบนนักผจญภัยอิสระที่มาสายผู้หนึ่ง ให้นักผจญภัยผู้นั้นโรยผงบางอย่างที่สามารถดึงดูดให้สัตว์วิญญาณคลุ้มคลั่งมาทางกำแพงเมืองด้านขวาให้มากที่สุด”
“เขาอิจฉาที่ฝ่ายของพวกเราจัดการกับสัตว์วิญญาณได้อย่างง่ายดายจึงใช้วิธีสกปรกโสโครกนี้เล่นงานพวกเรา แต่นักผจญภัยผู้นั้นโดนข้าจัดการจนสลบไปแล้ว ภายในเวลาครึ่งชั่วยามเขาจะยังไม่อาจฟื้นขึ้นมาได้ ส่วนผงที่ทำให้สัตว์วิญญาณบ้าคลั่ง อยู่นี่แล้วขอรับนายท่าน”
อู๋ตี้ส่งถุงผงนั้นให้กับมู่เฉียนซี มู่เฉียนซีรับถุงนั้นมา เอาออกมาดมเล็กน้อย “เหอะ! ก็แค่ผงยาวิญญาณระดับปฐพี เพียงแต่ผงยาชนิดนี้ต้องเป็นนักปรุงยาเท่านั้นที่จะสามารถทำขึ้นมาได้”
นางรู้ดีว่ากลุ่มนักผจญภัยหลางเทียนมีนักปรุงยาผู้หนึ่งอยู่เบื้องหลัง เป็นเพราะตอนนั้นที่ได้มีเรื่องกับฮุยหลาง เรื่องที่เขามาจองห้องให้กับนักปรุงยาผู้นั้น สุดท้ายนางได้ซื้อโรงเตี๊ยมนั้นไ
