ั้นเอง ท่านเจ้าเมืองเอ่ยปากขึ้น “ข้าบอกแล้วว่าสู้แค่รู้แพ้ชนะ หลางเทียน เจ้ายังไม่หยุดคนของเจ้าอีก หยุดเขาเร็ว!”
หลางเทียนนั้นทราบดีว่าหากเขายังคงก่อเรื่องต่อไป จะเป็นการล่วงเกินท่านเจ้าเมืองอย่างแน่นอน เขาจึงรีบกล่าวขึ้นในทันใด “เจ้าบ้า พอได้แล้ว หยุดลงมือประเดี๋ยวนี้!”
เห็นได้ชัดว่าเด็กหนุ่มชุดเทาบ้าคลั่งผู้นี้ยังคงเชื่อฟังคําสั่งของผู้นำกลุ่มนักผจัญของตน ร่างของเขาพุ่งออกมาโดยไม่สนใจว่าอาการบาดเจ็บบนร่างของตนเองนั้นจะหนักหนาเพียงใด เขารีบกลับไปนั่งที่มุมนั้น และไม่มองใครอีกเลย
“ฮ่า ๆ ๆ เจ้าหนู เยี่ยมยอดอย่างมาก!”
เมื่อมู่เฉียนซีชนะ นักผจญภัยอิสระทุกคนก็คึกคักเจี๊ยวจ๊าว
“ฮ่า! เราชนะแล้ว พวกเราชนะแล้ว”
นักผจญภัยคนแรกที่ออกมาเชิญมู่เฉียนซีกล่าวขึ้นว่า “ท่านเจ้าเมือง หลางเทียน ดังนั้นพรุ่งนี้ดินแดนทางขวาของเมืองฉู่จะถูกเฝ้าโดยนักผจญภัยอิสระของพวกเรา พวกหลางเทียนไปอีกด้านหนึ่งแล้วกัน”
หลางเทียนและกลุ่มนักผจญภัยคนอื่น ๆ ไม่เต็มใจนัก แต่ใครกันที่ทําให้พวกเขาต้องยอมรับความพ่ายแพ้
แม้ว่าด้านขวาจะมีสัตว์วิญญาณมากมายและอันตราย ทว่านั่นก็หมายถึงการได้เก็บเกี่ยวผลประโยชน์นานัปการ เดิมทีพวกเขาล้วนคาดหวังมากที่จะได้ไปทางฝั่งนั้น
หลังจากจบการประลองระหว่างมู่เฉียนซีและเด็กหนุ่มชุดเทา งานเลี้ยงนี้ก็ใกล้จะจบลงแล้ว
ท่านเจ้าเมืองกล่าวคํากล่าวสุดท้าย “นักผจญภัยทุกคน คืนนี้พักผ่อนกันให้เต็มที่ พรุ่งนี
