าวกับผู้ที่นั่งก้มหน้าอยู่ด้านหลังของนักผจญภัยอิสระ
เมื่อเด็กหนุ่มผู้นั้นได้ยินคำสั่งของหลางเทียน ร่างของเขาก็ได้พุ่งเข้าไปราวกับเสือดาวกระโดดทะยาน
มู่เฉียนซีมองไปที่เด็กหนุ่มชุดเทาที่อยู่ตรงหน้าของนาง ดวงตาของเขานั้นช่างดูเงียบเหงาทอประกายหม่นเศร้า ไม่มีคลื่นอารมณ์อันใดเลย
เมื่อทุกคนได้เห็นเด็กหนุ่มผู้นี้ต่างก็ตะลึงงัน “พวกหลางเทียนได้รับคนมารวมกลุ่มใหม่อีกคนแล้ว ไม่รู้ว่าคนใหม่ผู้นี้อยู่ระดับใด”
“อย่างน้อยก็คงเป็นระดับปรมาจารย์ภูต เจ้าก็ไม่ใช่ว่าไม่รู้กฎของพวกหลางเทียน”
“สายตาของเจ้าเด็กหนุ่มนี่ ช่างแปลกประหลาดเหลือเกิน ดูหม่นเศร้าเคล้าความหงอยเหงาพิกล”
ท่านเจ้าเมืองกระแอมในลำคอเพื่อเรียกความสนใจมาที่ตนก่อนจะประกาศขึ้นว่า “เอาล่ะ ในเมื่อได้ตัวแทนครบทั้งสองฝั่งแล้ว เช่นนั้นก็เริ่มการประลองได้ แต่ประเด็นสำคัญคือประลองกันเอาแค่ให้รู้แพ้ชนะก็พอ อย่าทําให้ต้องได้รับบาดเจ็บหรือถึงแก่ชีวิต”
เมื่อได้ยินคํากล่าวของท่านเจ้าเมือง เด็กหนุ่มชุดเทาก็พุ่งตรงไปยังมู่เฉียนซี ดาบปลายโค้งพุ่งเข้าใส่มู่เฉียนซีในทันที เริ่มลงมือก็จะฆ่าแกงกันแล้ว!
— ฟึ่บ! —
“เด็กหนุ่มผู้นี้มาจากที่ใดกัน ? เป็นปรมาจารย์ภูตระดับห้า ข้ามองไม่ผิดไปใช่หรือไม่ ?”
เมื่อเห็นว่าเด็กหนุ่มชุดเทามีความแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ทุกคนต่างทอดถอนใจ
ท่านเจ้าเมืองก็ได้กล่าวเตือนก่อนแล้วว่าประลองเอาเพียงแค่รู้แพ้รู้ชนะ แต่เด็กหนุ่มผู้นี้…
