“สิ่งที่ข้าต้องการนั่นก็คือ ชั่วนิจนิรันดร์”
ชีวิตของเขานั้นยืนยาวเกินไป หากเป็นเหมือนคนธรรมดาทั่วไปที่มีชีวิตร้อยปี จะเพียงพอได้อย่างไรกัน ?!
เขาต้องการให้สตรีที่เขาสนใจอยู่กับเขาไปจนชั่วนิจนิรันดร์
จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
มู่เฉียนซีสะดุ้งเล็กน้อย จิ่วเยี่ยผู้นี้เอาแต่ใจดีแท้!
— แกร๊ก! —
ทันใดนั้นเสียงเปิดประตูดังขึ้น ร่างของจิ่วเยี่ยอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอยโดยที่เถ้าแก่ไม่ทันสังเกตเห็นแต่อย่างใด
มู่เฉียนซีหันไปมองเถ้าแก่และพบว่าเถ้าแก่กำลังมองนางด้วยแววตาตื่นเต้นไม่ปกปิด
“เจ้าหนุ่ม เจ้าทำได้จริง ๆ เจ้า…”
“เจ้าช่างเป็นเด็กหนุ่มที่น่าอัศจรรย์! เจ้ามีชื่อเสียงเรียงนามว่าอย่างไรรึ ?”
มู่เฉียนซีกล่าวเสียงแผ่วเบา “เถ้าแก่ก็กล่าวชมข้าเกินไป ข้าเพียงแค่รู้ทักษะพิเศษในการปรุงยาเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเอง สรรพคุณของยาเหย้าจี้ (ยาแผนปัจจุบัน) ใช่ว่าจะด้อยไปกว่ายาลูกกลอน ส่วนชื่อข้านั้น โปรดเรียกข้าว่ามู่ซี”
เถ้าแก่กล่าวอย่างหงุดหงิดใจ “ดูเหมือนว่าเมื่อครู่ข้ามีตาแต่หามีแววไม่ มู่ซี ที่เมื่อครู่ทำกับเจ้าเช่นนั้นไป ข้าไม่เอาไหนเลยจริง ๆ”
“เถ้าแก่เพิ่งจะเคยเห็นยาแผนปัจจุบันเป็นครั้งแรก ย่อมไม่รู้สรรพคุณของมันก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว ข้าไม่เก็บมาใส่ใจหรอก เรื่องโรงเตี๊ยม…”
เถ้าแก่ “โรงเตี๊ยมข้ายกให้เจ้า มันเป็นของเจ้าแล้ว”
มู่เฉียนซี “เช่นนั้นรบกวนเถ้าแก่ส่งข้ากลับโรงเ
