รยาหลิงเชิงก็ไม่ควรปฏิเสธข้า”
“หึ! เจ้าช่างเป็นเด็กเฉลียวฉลาดเสียจริง”
เถ้าแก่ส่ายหน้าพลางหยิบสมุนไพรวิญญาณบางส่วนออกมาก่อนจะกล่าวว่า “นี่เป็นสมุนไพรวิญญาณสำหรับหลอมยาหลิงเชิง เจ้าหนู เจ้าแน่ใจรึว่าเจ้าสามารถหลอมยาหลิงเชิงได้ ?”
มู่เฉียนซีหยิบเอาหญ้าลี่เหยียน หนึ่งในสมุนไพรเหล่านั้นออกมา นี่เป็นสมุนไพรวิญญาณชนิดหนึ่งที่ล้ำค่าที่สุดในนั้น นางกล่าวขึ้น “เวลานี้เถ้าแก่ออกไปก่อน ไปรอฟังข่าวดีจากข้าเถอะ”
เถ้าแก่ยังคงสงสัยมู่เฉียนซีอยู่เล็กน้อย แต่เขาเป็นยอดฝีมือระดับจักรพรรดิ ไม่ว่าอย่างไรเจ้าเด็กผู้นี้ก็คงไม่มีทางนำเอาสมุนไพรวิญญาณหนีรอดไปจากสายตาเขาได้อยู่แล้ว
หลังจากได้หญ้าลี่เหยียนแล้ว มู่เฉียนซีหยิบยาเม็ดอื่น ๆ ในมิติเก็บของของนางออกมา ทว่ายาที่ปรุงขึ้นมาได้กลับไม่ใช่ยาเม็ดหลิงเชิง แต่เป็นยาน้ำชนิดหนึ่ง
การปรุงยานั้นค่อนข้างมีขั้นตอนยุ่งยากเล็กน้อย มู่เฉียนซีจึงใช้เวลาไปประมาณเกือบหนึ่งก้านธูป
มู่เฉียนซีเปิดประตูออกมาแล้วกล่าวว่า “เถ้าแก่ นี่คือสิ่งที่ท่านต้องการ”
เมื่อเห็นสิ่งที่เด็กหนุ่มถือออกมา เถ้าแก่กล่าวอย่างโกรธเกรี้ยวทันที “สิ่งที่ข้าต้องการคือเม็ดยาหลิงเชิง ไม่ใช่ยาน้ำที่เจ้าปรุงออกมาอย่างสุ่ม ๆ คืนหญ้าลี่เหยียนมาให้ข้าประเดี๋ยวนี้เลย!”
มู่เฉียนซี “ต้องขอโทษด้วย ข้าไม่สามารถคืนหญ้าลี่เหยียนให้ท่านได้ เพราะข้าได้นำหญ้าลี่เหยียนไปปรุงยาเนี้ยเชิงนี้จนหมดแล้ว”
เถ้าแก่โกรธจ
