ของสำนักใหญ่ ๆ ละก็ คงจะไม่ทำตัวมีมารยาทแสดงอาการนอบน้อมขอบคุณกับทหารยามอย่างพวกเขาเป็นแน่
ทหารยามที่ประตูกล่าวเตือนอย่างมีเจตนาดีว่า “สัตว์วิญญาณในป่ากำลังจะอาละวาดในอีกไม่ช้า คุณชายสามารถเข้าร่วมกิจกรรมล่าสัตว์ที่ท่านเจ้าเมืองจัดเอาไว้ได้ เป็นการอุ่นเครื่องก่อนที่จะขึ้นไปบนเทือกเขาชีชงพอดี ดีหรือไม่ ?”
“อืม ก็ดี อย่างไรข้าจะไปคิดดูให้ดี ๆ แล้วกัน”
อุ่นเครื่อง… ฟังดูแล้วก็ไม่เลว
ในเมื่อเวลานี้ไม่เหมาะที่จะออกเดินทาง มู่เฉียนซีจึงตัดสินใจพักอยู่ที่เมืองฉู่สักหน่อยหนึ่ง นางถือโอกาสทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมของที่นี่เสียหน่อยดีกว่า
การเข้าไปใกล้เทือกเขาชีชงนั้นอันตรายนัก ที่นั่นมีสัตว์วิญญาณจำนวนนับไม่ถ้วน ที่แห่งนั้นจึงถือว่าอันตรายกว่าหลายสถานที่ที่นางเคยไปมาก่อน ถึงแม้ว่าจะมีเสี่ยวหงและอู๋ตี้อยู่ด้วยก็ตามที มันก็ไม่อาจเป็นไปได้ที่ว่าจะไม่มีความเสี่ยงใด ๆ ต่อพวกนางเลย
มู่เฉียนซีเข้าไปโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง กล่าวขึ้นกับข้ารับใช้ประจำโรงเตี๊ยม “ข้าต้องการห้องชั้นบนหนึ่งห้อง”
ข้ารับใช้ผู้นั้นกล่าวขึ้น “โชคของคุณชายไม่เลวเลย วันนี้โรงเตี๊ยมของเรามีห้องชั้นบนว่างอยู่ห้องหนึ่งพอดิบพอดี เป็นห้องดีเสียด้วย หนึ่งคืนหยกวิญญาณหนึ่งชิ้นขอรับ”
เมืองฉู่นั้นอยู่ใกล้กับเทือกเขาชีชงมากที่สุด ที่นี่มีผู้ฝึกตนอยู่ไม่น้อย หยกวิญญาณจึงได้กลายเป็นสกุลเงินยอดนิยมของที่แห่งนี้ ในสายตาของผู้ฝึกตนหลายคน เ