ก็จะไม่ได้ตายดีแน่”เพียงแค่อยากจะหาโรงเตี๊ยมพักผ่อนสักที่ก็วุ่นวายถึงเพียงนี้ มู่เฉียนซีจนปัญญานัก“เจ้าหนู เหตุใดจึงยังยืนโง่อยู่ตรงนั้นเล่า ? ยังไม่ไสหัวออกไปอีก พวกเราเหมาโรงเตี๊ยมแห่งนี้แล้ว เจ้าไปซะ!”ในขณะที่เขากำลังจะเอามือผลักมู่เฉียนซีออกไปนี้เอง นางหลบหลีกมือนั้นอย่างรวดเร็ว พลันพลังปราณของนางแผ่ขยายออกมามู่เฉียนซีตบฮุยหลางประหนึ่งว่าตบแมลงวันที่ขวางหูขวางตาให้ลอยกระเด็นออกไป— ปั้ก! —ไม่รอให้ฮุยหลางทันได้สติ เขาก็ได้ยินเสียงที่กล่าวขึ้นมาอย่างเกียจคร้าน “พวกเจ้าเหมาโรงเตี๊ยม เช่นนั้นข้าจะซื้อโรงเตี๊ยมทั้งโรง ว่าอย่างไร ?”ฮุยหลางมองเด็กหนุ่มที่ดูงดงามอย่างยากจะหาใครมาเทียมเทียบแล้วกล่าวขึ้น “ซื้อทั้งหมดรึ ? เจ้ารู้หรือไม่ว่าซื้อโรงเตี๊ยมในเมืองฉู่นั้นต้องใช้เงินเท่าไหร่ ? เด็กเมื่อวานซืนอย่างเจ้าจะซื้อทั้งหมด ความคิดเจ้านี่ช่างประหลาดเกินจริงไปหน่อยแล้วกระมัง!”มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเฉยเมย “ข้านั้นไม่รู้” มู่เฉียนซีหันไปกล่าวกับข้ารับใจจากโรงเตี๊ยมผู้นั้น “เจ้า! เจ้าพูดมาว่าซื้อทั้งโรมเตี๊ยมแห่งนี้ต้องใช้เงินเท่าไร ?”ข้ารับใช้ของโรงเตี๊ยมกล่าวขึ้นด้วยเสียงสั่น ๆ “ระ… เรื่องนี้ข้าน้อยเองก็ไม่แน่ใจ อย่างน้อยก็คงจะต้องใช้หยกวิญญาณหลายแสนชิ้นถึงจะซื้อได้ ต้องเป็นเถ้าแก่ถึงจะตอบเรื่องนี้ได้ขอรับ” ฮุยหลาง “เจ้าหนู ถ้าหากว่าข้าเป็นเจ้าละก็ ข้าคงไปจากที่นี่นานแล้ว อย่าได้มาทำตัวเป็นน
