รื่องนี้เจ้าจะรู้ก็ต่อเมื่อถึงเวลาที่เจ้าควรรู้เท่านั้น”
“นางไม่ใช่คนของสำนักเฟินเทียนหรอกรึ ?”
เจ้าสำนักเฟินเทียน “ใช่! หากสำนักข้ามีอัจฉริยะเหมือนสาวน้อยผู้นี้ ข้าก็คงนอนยิ้มทั้งคืนไปแล้ว”
“เจ้า… นี่เจ้าเอาคนนอกสำนักมาเข้าร่วมการแข่งขัน เจ้าแหกกฎ… เจ้า…”
สาวน้อยผู้นั้นเข้าร่วมการประลองในฐานะศิษย์สำนักเฟินเทียน ทำให้สำนักเฟินเทียนสว่างเจิดจรัสและได้มีโอกาสเข้ามายังดินแดนลึกลับแห่งนี้ มาเวลานี้กลับบอกว่านางไม่ใช่คนของสำนักเฟินเทียน
ฮั่วอู๋จี๋กล่าวด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง “แหกกฎแล้วอย่างไร ? เวลานี้เราก็ออกมาจากดินแดนลึกลับแล้ว เจ้ามีปัญญาไปคิดบัญชีกับนางรึ ?! หากเป็นเช่นนั้นเจ้าก็ควรบอกศิษย์ในสำนักเตรียมไว้ล่วงหน้าด้วยว่าอย่าลืมไปเก็บศพของเจ้า”
เจ้าสำนักชางเยี่ยโกรธจนใบหน้าหม่นคล้ำ “เจ้า… ปากร้ายนัก! ข้าคิดบัญชีกับเจ้าดีกว่า”
ทันทีที่บุรุษผู้นั้นปรากฏตัว คนของสำนักอวิ๋นเยียนพลันตกใจกลัวจนหนีหัวซุกหัวซุน แล้วเขาจะไปเอาความกล้าที่จะคิดบัญชีกับนางมาจากแห่งหนใดกัน ?
เจ้าสำนักทั้งสองสำนักสงบสติอารมณ์ลง แต่สำนักซวนปิงนั้นประสบกับความ ‘ซวย’ เป็นอย่างมาก เพราะนับจากนี้ พวกเขาจะถูกลบออกจากรายชื่อของสำนักในเซี่ยโจวแล้ว
ลมกระโชกแรงบริเวณรอบ ๆ มู่เฉียนซีที่อยู่ในอ้อมอกของจิ่วเยี่ยกล่าวขึ้นว่า “จิ่วเยี่ย ข้าว่าเดินทางเช่นนี้มันจะสูญเสียพลังอย่างมาก เราเข้าเมืองแล้วจ้างสัตว์วิญญาณบินกันดีหรือไม
