ใดกันแน่ ? ถึงกับกล้าสังหารผู้อาวุโสสํานักอวิ๋นเยียนของข้า ย่อมเป็นการยั่วยุสํานักอวิ๋นเยียนแห่งทวีปเซี่ยโจวอย่างไม่ต้องสงสัย!”“ขอรับ!”ก่อนหน้านี้สมคบคิดกันกับเจ้าสํานักอวิ๋นเยียน ทว่าเวลานี้กลับกัดกันเองมู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าหลุดพ้นแล้ว”เข็มยาหนึ่งเข็มถูกทิ่มไปยังกลางหลังของเจ้าสํานักซวนปิง ร่างของเจ้าสํานักซวนปิงแข็งทื่อและล้มลงกับพื้นมู่เฉียนซีมองเสี่ยวหงและอู๋ตี้ แมวน้อยสีขาวที่เวลานี้ได้กลับมาเป็นรูปลักษณ์เดิมขนาดเดิมและกล่าวขึ้นว่า “เวลาครึ่งเดือนใกล้จะมาถึงแล้ว ดินแดนลึกลับกําลังจะปิด พวกเรารีบไปกันเถอะ ต้องรีบกลับจวนเพื่อจัดการพิษของท่านอา”“ขอรับนายท่าน”ร่างสีม่วงพุ่งไปยังทางออก ฮั่วอู๋จี๋มองไปที่มู่เฉียนซีพลางยิ้ม “อา… ข้าโล่งใจที่ได้เห็นเจ้ากลับมาอย่างปลอดภัย”เวลานี้เจ้าสํานักชางเยี่ยก็ออกมาแล้ว ทว่านอกจากสองสํานักใหญ่ สํานักซวนปิงและคนของสํานักอวิ๋นเยียนกลับไม่มีผู้ใดออกมาแม้แต่คนเดียวในตอนนั้นเอง กลิ่นอายที่ปกคลุมท้องฟ้าพลันแผ่ออกมา ตามมาด้วยเสียงที่โกรธเกรี้ยวเหนือสิ่งใด “เจ้าสํานักซวนปิงและคนของสํานักซวนปิงอยู่ที่ใด ?!!!”.
ผู้อาวุโสสำนักอวิ๋นเยียน “ของที่เจ้าต้องการก็ได้เอาไปแล้ว เจ้าก็อย่าได้บีบบังคับข้าให้ลําบากเลย เรื่องในวันนี้ข้าจะไม่ถือสาเจ้า”
ผู้อาวุโสสำนักอวิ๋นเยียนคิดในใจ‘รอข้ากลับไปยังสํานักอวิ๋นเยียนก่อนเถอะ ข้าจะพาศิษย์น้องและยอดฝีมือของสํานักไปทําลายสํ
