ความแข็งแกร่งของเด็กสาวมู่เฉียนซีผู้นี้ในตอนนี้นั้น ไม่น่าจะลงมือฆ่าสังหารฉื่อเอี้ยนได้
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ผู้ที่ฆ่าศิษย์ของท่านไม่ใช่ข้า แต่ศิษย์ของท่านคิดฉวยโอกาสในตอนที่ผู้อื่นกำลังตกอยู่ในอันตราย ตายไปเช่นนั้นก็เป็นเรื่องที่สมควรแล้ว และท่านเป็นผู้ที่ขโมยผลึกดอกบัวหัวใจศักดิ์สิทธิ์ของข้าไป ควรเอามันคืนมาให้ข้า”
ผลึกดอกบัวหัวใจศักดิ์สิทธิ์มีผลต่อชีวิตของท่านอามาก และชิงอิ่งเป็นผู้ที่เสี่ยงชีวิตต่อสู้กับอสรพิษสามหัวนั่นจนต้องหลับใหลไปเช่นนี้ นางไม่มีทางยอมให้ผู้อาวุโสผู้นี้ฉวยเอาไปได้ง่าย ๆ เป็นแน่
ผู้อาวุโสบันดาลโทสะเกรี้ยวโกรธอย่างเต็มที่ เขากล่าวขึ้น “เจ้าเป็นเพียงปรมาจารย์ภูตกระจอก ๆ คิดจะแย่งผลึกดอกบัวหัวใจศักดิ์สิทธิ์ไปจากข้ารึ ?! เหอะ! ฝันไปเถอะ”
มู่เฉียนซี “เจ้าสำนักซวนปิง เจ้าทำการไม่สำเร็จ ทำให้ข้าโกรธยิ่งนัก”
ถึงอย่างไรแล้วเจ้าสำนักซวนปิงก็มีพลังที่แข็งแกร่งเช่นนั้นอยู่ในมือ เขาไม่ถูกผู้อาวุโสฆ่าตายอย่างแน่นอน และเมื่อถูกมู่เฉียนซีเอ่ยนามเช่นนี้แล้ว เขาก็จำต้องลงมือกับผู้อาวุโสสำนักอวิ๋นเยียนอีกครั้ง
— ตูม! ตูม! ตูม! —
ป้องกันการโจมตีของเจ้าสำนักซวนปิงไว้ได้ ทว่าสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองตัวนี้กลับรับมือได้ยากนัก อีกทั้งเด็กสาวผู้นั้นยังลอบโจมตีด้วยพิษ ทำให้ผู้อาวุโสอึดอัดอย่างมิอาจเปรียบได้
ผู้อาวุโสสำนักอวิ๋นเยียน “เจ้าสำนักซวนปิง ข้าไม่รู้ว่าเ
