กรธเกรี้ยว “ร่างมหึมาทำลายฟ้ามลายโลก!”
ทันใดนั้นเอง ร่างอันมหึมาราวกับภูเขาพุ่งเข้าใส่และกดทับผู้อาวุโสแห่งสำนักอวิ๋นเยียน เมื่อเผชิญหน้ากับพลังอันมหาศาลนี้ ผู้อาวุโสแห่งสำนักอวิ๋นเยียนที่มีพลังจักรพรรดิแห่งภูตระดับสูงสุดก็มิอาจต้านทานเอาไว้ได้
“พรวด!”
เขากระอักเลือดคำโต ดวงตาพร่ามัวเพราะความเจ็บปวดเหลือจะทานทน เจ้าแมวบ้าตัวนั้นมันเป็นตัวอะไรกันแน่ ?! เหตุใดถึงได้แปลงร่างใหญ่มหึมาเช่นนี้ได้ ?
“อ่า!” ตัวช่วยของตนเองถูกโจมตียับเยินเช่นนี้เข้า เจ้าสำนักอวิ๋นเยียนตกตะลึงไปชั่วครู่
ขาดสหายร่วมรบไปหนึ่งคน การต่อสู้กับมู่เฉียนซีเพียงลำพังเช่นนี้มีแต่ย่ำแย่ เขาจำต้องยิงธนูออกไป กลิ่นอายแห่งความหนาวเหน็บกระจายไปทั่วบริเวณรอบ ๆ
มู่เฉียนซีแค่นเสียงเย็นชา “เจ้าสำนักซวนปิง เจ้าโดนยาพิษข้าแต่กลับใจกล้าหน้าไม่อายแปรพักต์ไปร่วมมือกับศัตรูมาต่อสู้ข้า ต้องบอกเลยว่าเจ้าเป็นผู้กล้าหาญที่แท้จริง”
เจ้าสำนักซวนปิง “เจ้าเด็กร้าย อย่ามาขู่ให้ข้ากลัวเลย ตราบใดที่ข้าฆ่าเจ้าได้ ข้าไม่เชื่อหรอกว่าจะหายาแก้พิษในแหวนมิติของเจ้าไม่เจอ”
กล่าวจบ เขาก็ยกกระบี่โจมตีมู่เฉียนซีทันที แต่เขายังไม่ทันได้ย่างเท้าออกมา พลันรู้สึกชาไปทั่วทั้งร่างกาย และรู้สึกเหมือนมีแมลงนับไม่ถ้วนวิ่งผ่านกระดูกภายในตัวเขาเอง
“อ๊าก!”
เสียงกรีดร้องอย่างน่าสังเวชดังลั่นขึ้น สีหน้าของเจ้าสำนักซวนปิงเปลี่ยนกลายเป็นม่วงเข้มอย่างเห็นได้ชัด เขากลิ้
