อนกัน
มู่เฉียนซีไม่ได้พบกับผู้เฒ่าสำนักอวิ๋นเยียนแห่งสำนักนิกายระดับหนึ่งผู้นั้น แต่กลับพบเข้ากับเจ้าสำนักซวนปิง
เมื่อเจ้าสำนักซวนปิงพบเจอมู่เฉียนซีเข้า สีหน้าก็ได้แปรเปลี่ยนไปอย่างมาก เขากล่าวขึ้นว่า “มู่เฉียนซี เจ้าฆ่าศิษย์แห่งสำนักซวนปิงของข้า ข้านั้นไม่ติดใจอะไรกับเจ้า แต่เจ้า! เจ้ายังจะตามตัวข้าอย่างไม่ลดละ เจ้าประสงค์สิ่งใดกันแน่ ?!”
มู่เฉียนซียิ้ม กล่าวว่า “ท่านเจ้าสำนักซวนปิง ท่านอย่าได้คิดเป็นตุเป็นตะไปเองเลย ข้าเพียงแค่ผ่านมาทางนี้แล้วบังเอิญเจอกับท่านเข้าก็เท่านั้น”
เจ้าสำนักซวนปิง “อืม เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน”
เมื่อเจ้าสำนักซวนปิงได้หันหลังให้นาง เขาก็หนีไปทันที ผู้ที่มีความแข็งแกร่งระดับจักรพรรดิผู้หนึ่งเมื่อเห็นมู่เฉียนซีที่มีความแข็งแกร่งเพียงระดับปรมาจารย์ภูตแล้วหันหลังวิ่งหนี เรื่องเช่นนี้เป็นเรื่องที่น่าอับอายขายหน้าเป็นอย่างมากเรื่องหนึ่งแน่นอน
แต่เขานั้นรู้ดีว่าผู้อารักขาที่อยู่ข้างกายนาง สัตว์ศักดิ์สิทธิ์สองตัวนั้น และยังจะมีพิษของนาง สิ่งเหล่านี้ล้วนสามารถทำให้ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิอย่างเขาถึงจุดที่ลำบากได้
อันตรายอย่างมาก!
— พรึ่บ! พรึ่บ! —
ทันใดนั้นเอง เงาร่างสีขาวและสีแดงรีบพุ่งเข้าไปปิดทางของเจ้าสำนักซวนปิงเอาไว้
เจ้าสำนักซวนปิงกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว ใบหน้าคล้ำเขียวปั้ด “เจ้า…! เจ้ายังจะไม่ยอมปล่อยพวกเราไปอีกเช่นนั้นรึ ?”
มู่เฉียนซียิ้ม กล่าวว่า “ข้าคิดว่
