— ตูม! —
กระบี่มังกรเพลิงกวัดแกว่งกวาดอสรพิษสามหัวไป
มู่เฉียนซีนางยังไม่ทันได้ควบคุมพิษ อสรพิษสามหัวก็พุ่งเข้ามาอีกครั้ง เสี่ยวหงได้รับบาดเจ็บจากอสรพิษสามหัวนั้นอย่างสาหัสและเกือบจะโดนมันกลืนเข้าไป
เสี่ยวหงเอาสองขาหน้าปิดหน้าตัวมันเองไว้พร้อมทั้งตะโกนดังลั่น “อย่ากินข้า! อย่ากินข้าเลย! เนื้อหมูมันไม่อร่อยนะข้าจะบอกให้”
— ปัง! —
เสียงระเบิดดังขึ้น ทันใดนั้นร่างของอสรพิษสามหัวก็แตกกระจัดกระจายเป็นเสี่ยง ๆ
อสรพิษเหล่านั้นที่กำลังโจมตีมู่เฉียนซีอย่างบ้าคลั่งต่างก็หายไปเช่นกัน หลังจากที่ร่างของอสรพิษสามหัวระเบิด เสี่ยวหงกล่าวอย่างตระหนกตกตื่น “เจ้าท่อนไม้… เจ้าโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว”
มู่เฉียนซีก็ตกใจเช่นกันเมื่อมองร่างของชิงอิ่งที่เต็มไปด้วยบาดแผลจากการกัดกร่อนนับไม่ถ้วนนั้น
“ชิงอิ่ง…” นางเรียกเสียงเบา
ชิงอิ่งปรากฏตัวตรงหน้ามู่เฉียนซี มู่เฉียนซีรู้สึกได้ว่าร่างของชิงอิ่งนั้นอ่อนแออย่างมาก นางเอาเม็ดยาทั้งหมดออกมาจากมิติยื่นให้ชิงอิ่ง
“ชิงอิ่ง เจ้ารีบฟื้นฟูร่างกายก่อนเร็ว”
ชิงอิ่งกล่าวเสียงแผ่ว “เฉียน… ข้าเสียพลังไปมาก ตอนนี้ยาวิญญาณก็ช่วยไม่ได้ ข้า… ข้าจำต้องหลับใหลไประยะหนึ่ง เจ้าระวังตัวด้วย”
— ตุบ! —
กล่าวจบร่างของชิงอิ่งก็ล้มลงไปทันที
สำหรับมนุษย์ที่มีชีวิตและสัตว์วิญญาณนั้น นางสามารถรักษาได้ แต่สำหรับร่างที่แปลกประหลาดอย่างชิงอิ่ง มู่เฉียนซีนางไร้หนทางจริง ๆ
“บัดซบยิ่งนัก!” หลังจ
