งเขาแข็งทื่อไป ชายใบหน้างามหล่อเหลาผู้นี้หยิบออกมาตั้งหนึ่งขวด
ช่างน่าตกใจนัก!
ไม่แปลกใจเลยที่สตรีมู่ผู้นั้นไม่สนใจเขา ที่แท้ผู้พิทักษ์ข้างกายนางไม่เพียงแต่รูปงาม แข็งแกร่ง เขายังเข้ามาช่วยเหลืออย่างใจกว้าง
ฉื่อเอี้ยนชอบใจอย่างมาก ทว่าเขาก็รู้ดีว่าชายตรงหน้านี้อย่างน้อยคงมีพลังโจมตีระดับจักรพรรดิอย่างแน่นอน เขาไม่คิดทําอะไรบุ่มบ่ามจนกว่าเขาจะรู้รายละเอียดของอีกฝ่าย
เขามั่นใจอยู่เรื่องหนึ่ง สตรีมู่ผู้นั้นไม่ได้สนใจเขาเลยแม้แต่น้อย แต่สาวงามผู้มีพรสวรรค์ที่ดีเช่นนี้ เขาจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด!
ฉื่อเอี้ยนถือยาซึ่งเปรียบเสมือนขนมของชิงอิ่งพลางกล่าวขึ้นว่า “ในเมื่อเจ้าขอโทษอย่างจริงใจ เช่นนั้นข้าก็ไม่ถือสา ทักทายแม่นางมู่แทนข้าด้วย”
หลังจากพูดจบ ฉื่อเอี้ยนก็หันหลังเดินจากไปอย่างรวดเร็ว เขาไม่มีหน้าจะอยู่ต่อแล้ว
เมื่อฉื่อเอี้ยนจากไป เจ้าสํานักฮั่วก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “ฮ่า ๆ ๆ ข้าชื่นชมความกล้าหาญของเจ้าคุณชายนั่นจริง ๆ! เพียงเพื่อการลอบเกี้ยวในตอนกลางคืนทำให้เขากล้ามาแตะต้องผู้นำตระกูลมู่ถึงที่นี่ นี่มิใช่การหาเรื่องโดนทําร้ายหรอกรึ ? ต่อให้ไม่มีชิงอิ่ง ผู้นำตระกูลมู่ก็สามารถวางยาพิษเขาให้ตายได้”
ชิงอิ่งมิได้กล่าวอะไร เขาหายตัวไปต่อหน้าฮั่วอู๋จี๋
มู่เฉียนซีมองชายชุดเขียวที่งดงามตรงหน้า นางยิ้ม กล่าวว่า “ชิงอิ่ง ข้าว่าเจ้าเหมือนมนุษย์มากขึ้นเรื่อย ๆ”
ก่อนหน้านี้ ชิงอิ่งนั้นนอกจากทำก
