ส่มู่เฉียนซีราวกับเป็นค้อนสองอัน
คลื่นของการโจมตีที่รุนแรงกวาดผ่านพื้นดินเข้ามา
— ปัง! ปัง! ปัง! —
มีเสียงระเบิดดังสนั่นออกมาจากอากาศโดยรอบ
มู่เฉียนซีขยับตัว การเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่ดุร้ายเช่นนี้ ข้อได้เปรียบของนางคือความเร็ว
— ตูม! ตูม! ตูม! —
เขาไล่ตามมู่เฉียนซีอย่างดุเดือด การโจมตีของมู่เฉียนซีไม่มีผลต่อเขาแม้แต่น้อย
เขาโจมตีมู่เฉียนซีอย่างบ้าคลั่ง แต่สิ่งที่ทําให้เขารู้สึกอยากจะกระอักเลือดคือ… ทุกครั้งที่เขาผลักมู่เฉียนซีให้เข้าสู่สถานการณ์ที่ต้องสิ้นชีวิต พลังวิญญาณของมู่เฉียนซีก็มักจะพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดอีกครั้ง
เหล่าผู้ชมดูเบิกตากว้าง “แม่นางมู่ผู้นี้กินยาวิเศษอันใดมา เหตุใดนางจึงฟื้นตัวได้เร็วถึงเพียงนั้น ?”
“ต่อให้เป็นยาธรรมดา ๆ ทว่านางกินเข้าไปมากนัก หากไม่ฟื้นตัวเร็วก็แปลกประหลาดแล้ว”
มุมปากของฉื่อเอี้ยนกระตุกเล็กน้อย ไม่แปลกใจเลยว่าเหตุใดแม่นางมู่ผู้นี้ถึงไม่ชอบยาระดับสองที่เขามอบให้นางเมื่อวาน เป็นเพราะนางสามารถกินยาระดับดี ๆ ได้ตามใจชอบประหนึ่งว่ามันเป็นสิ่งหาง่าย
ยาระดับสองเหล่านั้นที่เขามอบให้นางเมื่อวานดูไร้ค่า ในสายตาของแม่นางมู่ เขาคงเหมือนกับตัวตลกที่เต้นแร้งเต้นกาเรียกร้องความสนใจ
เวลานี้ฉื่อเอี้ยนทั้งเขินอายทั้งโกรธข้องหมองเคือง เขามองไปที่นาง นางดูใจสู้ นางดูกระหายจะเอาชนะ นางดูแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อย ๆ
มู่เฉียนซีที่ถูกไล่ล่าอยู่พักหนึ่งพลันหยุดฝีเท
