พิษร้ายกาจของแมงป่องทองเริ่มโจมตีพวกเขา เหล่าศิษย์ของหุบเขาหมอเทวดาก็ยิ่งดูน่าสังเวชขึ้นเรื่อย ๆ ใบหน้าของพวกเขาซีดเซียวดูแทบไม่ได้
ทว่านี่ยังไม่ใช่สิ่งที่น่าสังเวชที่สุด มู่เฉียนซีเรียกพิษในตัวนางขึ้นมาเตรียมใช้มันอีกครา
ศิษย์พี่ใหญ่ของหุบเขาหมอเทวดาเบิกตากว้างพลางกล่าวอย่างตระหนกตกใจ “เจ้า…”
“พิษเหล่านี้…”
“เจ้ามีความสัมพันธ์อะไรกับราชาปีศาจหมื่นพิษรึ ?”
มู่เฉียนซี “ในเมื่อเจ้ารู้จักพิษนี้ แล้วบรรพบุรุษของตระกูลพวกเจ้าไม่ได้สอนพวกเจ้าถึงวิธีการแก้พิษนี้มาก่อนหรือ ? พิษเหล่านี้ดูเหมือนจะถูกบันทึกไว้ในหม้อพิษสามอสูร”
ใบหน้าของศิษย์พี่ใหญ่แปรเปลี่ยนกลายเป็นดุร้าย พิษระดับนี้… อันตัวเขานั้นก็ไม่ใช่ศิษย์สายตรงของบรรพบุรุษ จะแก้พิษนี้ได้อย่างไร ?
เขาเคยได้ยินข้อมูลมาเพียงบางส่วนเท่านั้น แต่เขาไม่เคยรู้วิธีการแก้มันมาก่อนเลย
เขากล่าวอย่างมีเหตุมีผล “หุบเขาหมอเทวดาของข้าเป็นสํานักปรุงยา จะเรียนรู้วิธีทำยาพิษชั่วร้ายนี้ได้อย่างไร ? เจ้าอย่าได้ใส่ร้ายข้า”
จวินโม่ซีได้ยินคำกล่าวนี้ก็โกรธมาก “หุบเขาหมอเทวดาของพวกเจ้ากล่าวเรื่องไร้สาระเช่นนี้ทุกวัน น่ารําคาญเสียจริง! ปรุงยาพิษไม่เป็น เหอะ! พวกข้าหาใช่คนโง่งม เจ้าไปหลอกผีเถอะ!”
เข็มยานับไม่ถ้วนพุ่งออกไป มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นมา “แม้ว่าพวกเจ้าจะเข้าใจพิษของราชาปีศาจหมื่นพิษ แต่ดูสิว่าพิษของข้าพวกเจ้าจะแก้ได้อย่างไร”
มู่เฉียนซีรู้ดีว่าการต่อกรกับ