ไรกัน ?!”
— เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง! —
มู่เฉียนซีทุบขวดยาสามขวดเพื่อทำให้มันเปียก
“มันคือตัวอะไรเจ้าก็ดูเองสิ”
เวลานี้รอบ ๆ ตัวพวกเขามีแมงป่องสีทองที่มีพิษร้ายแรงกระจัดกระจายอยู่อย่างหนาแน่น ยาเมื่อครู่นั้นกระตุ้นพวกมัน ทำให้พวกมันตื่นขึ้นมาจากการหลับใหล
แน่นอนว่ากลิ่นยาของมู่เฉียนซีทำให้แมงป่องสีทองเหล่านี้ไม่กล้าที่จะเข้ามาใกล้ พวกมันเป็นสัตว์พิษ แต่บนร่างกายของมู่เฉียนซีและพวกนั้นมีกลิ่นยา แน่นอนว่ากลิ่นยานี้เป็นพิษต่อพวกมัน
เดิมทีคนของหุบเขาหมอเทวดานั้นคิดว่าจะจับเหยื่อได้แล้ว แต่เมื่อศิษย์พี่ใหญ่เห็นแมงป่องพิษสีทองเหล่านี้มากันอย่างท่วมท้น ใบหน้าของศิษย์พี่ใหญ่พลันเปลี่ยนไปอย่างมาก
“ศึกด่วน! รีบจับเจ้าเด็กตระกูลจวินนั่นให้ได้และรีบถอยทันที แมงป่องพิษสีทองนี้รับมือได้ยากอย่างมาก พวกเราอาจเอาไม่อยู่”
แมงป่องพิษสีทองเป็นทรราชของทะเลทรายเมฆามืดแห่งนี้ มู่เฉียนซีก็เพิ่งเรียนรู้สิ่งนี้มาจากกลุ่มโจรสลัดทะเลทราย
เมื่อแมงป่องพิษสีทองโกรธขึ้นมา พวกมันก็จะล่าศัตรูจนตาย ไม่ตายไม่ปล่อย เปลือกร่างของพวกมันแข็งมาก ต่อให้เป็นจักรพรรดิแห่งภูตก็ยากที่จะทำลายมันได้ ยิ่งไปกว่านั้น จำนวนของพวกมันมีมากล้นเหลือคณานับ เมื่อพลังวิญญาณระดับจักรพรรดิเจอพวกมันเข้าแล้ว ไม่ตายก็เลี้ยงไม่โต!
คนของหุบเขาหมอเทวดาเหล่านี้ราวกับตกอยู่ในโศกนาฏกรรม พวกเขาเห็นมู่เฉียนซีและพวกยืนอยู่ในกลุ่มแมงป่องพิษสีทองอย่างปลอ
