มีแรงที่จะหลบหนีได้ จากนั้นเขาก็จะสามารถจัดการกับปรมาจารย์ภูตผู้นี้ได้อย่างง่ายดาย
ทว่าหลังจากที่เขากล่าวจบ เขารู้สึกว่าตัวเองนั้นคิดผิดถนัด
เพราะตอนนี้มู่เฉียนซีที่กำลังวิ่งหลบหลีกอย่างบ้าคลั่ง นางกินยาวิญญาณเพิ่มพลังไปด้วย ยาวิญญาณนั้นมิใช่ว่าจะกินทีละเม็ด นางยัดเข้าปากทีละขวด
พลังที่สูญเสียไปกลับมาฟื้นฟูถึงขั้นขีดสุดอย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่าเขาเองจะไม่รู้ว่ายาวิญญาณนั้นจะเป็นยาวิญญาณระดับใด แต่เขาก็รู้ว่าคงมิใช่ยาวิญญาณธรรมดา ๆ อย่างแน่นอน
ศิษย์สำนักซางอวี่เห็นภาพฉากนี้ ดวงตาพลันเบิกกว้างแทบจะถลนออกมานอกเบ้า เขากล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า “ศิษย์พี่ แม่นางมู่ผู้นี้เป็นสตรีอย่างไรกันแน่ ?”
“พวกเรา… พวกเราไม่เคยเห็นผู้ใดกินยาวิญญาณกรอกลงคออย่างไม่คิดเสียดายเช่นนี้มาก่อน ต่อให้เป็นเจ้าสำนักก็ไม่กล้ากินฟุ่มเฟือยอย่างนาง”
หวางป๋อสูดลมหายใจเข้าลึก ความแข็งแกร่งของแม่นางผู้นี้ อีกทั้งความมั่งคั่งของนางช่างน่าทึ่งยิ่งนัก เห็นได้อย่างชัดเจนว่านางอยู่คนละระดับกับพวกเขา
แต่สิ่งที่น่าขันนั่นก็คือ เขาคิดว่าอุบายเกี้ยวพาราสีของเขานั้นจะทำให้ได้นางมาครอบครอง แต่เวลานี้ดูเหมือนว่าสิ่งที่เขาคิด มันเป็นเพียงแค่เรื่องเพ้อเจ้อละเมอเพ้อพก
ในขณะที่พี่ใหญ่ของกลุ่มโจรสลัดทะเลทรายรู้ว่าตนเองไม่สามารถสังหารมู่เฉียนซีได้นั้น เขาก็ทำได้เพียงแค่พยายามอย่างสุดความสามารถในการโจมตีนาง ในเวลาเดียวกัน พลังธาตุ
