วารีรอบ ๆ ก็ได้กลายเป็นน้ำแข็งเย็นยะเยือก
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างแผ่วเบา “เสียเวลากับเจ้ามามากพอแล้ว ควรจบสิ้นได้แล้ว”
“มังกรวารีพิฆาต!”
เมื่อมังกรวารีพุ่งออกมา พลังแห่งจิตสังหารนั้นแทบจะทำให้โลหิตของผู้คนแข็งตัว ความเร็วของมังกรวารีรวดเร็วมากเสียจนพี่ใหญ่ของกลุ่มโจรสลัดทะเลทรายไม่สามารถหลบหลีกได้ ภายในชั่วพริบตาเดียว ร่างของเขาก็ถูกพลังอันแข็งแกร่งนี้กวาดลอยออกไป
“อ๊าก!” เสียงร้องดังสนั่นลั่นขึ้น
“รีบหนีเร็วเข้า!”
ในเมื่อพี่ใหญ่ถูกจัดการเช่นนี้ พวกเขาที่เหลือทำได้เพียงหนีเอาตัวรอด ทว่าทันใดนั้น ร่างสีเขียวก็ปรากฏขึ้นด้านหลังพวกเขา พลังอันแข็งแกร่งนั้นพวกเขาไม่อาจต่อสู้ได้เลย
— ปัง! ปัง! ปัง! —
— ฉึก! —
“พลังอันแข็งแกร่งของเจ้าท่อนไม้แข็งทื่อร่างเขียวผู้นี้น่ากลัวยิ่งนัก สวรรค์โปรด!” ศิษย์สำนักซางอวี่ต่างก็ตกตะลึงอึ้งค้าง
“น่าหวาดกลัวเกินไปแล้ว ดูเหมือนว่าจะแข็งแกร่งว่าท่านอาจารย์ของพวกเราเสียอีก”
ในเวลานี้พี่ใหญ่ของกลุ่มโจรสลัดทะเลทรายถูกมู่เฉียนซีโจมตีจนได้รับบาดเจ็บอย่างสาหัส เมื่อเห็นพลังอันแข็งแกร่งของชิงอิ่ง เขาก็รู้สึกหวาดกลัวจนเสียวไส้ไปหมด
เหตุใดเขาถึงได้ตาบอดไปหาเรื่องกับผู้ที่น่ากลัวเช่นสตรีนางนี้ได้!
“โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย อย่าฆ่าข้าเลย แม่นาง ขะ… ข้าไม่ได้ตั้งใจ…”
มู่เฉียนซี “เจ้าตอบคำถามข้ามาข้อหนึ่ง หากข้าพอใจกับคำตอบของเจ้า บางทีข้าอาจจะปล่อยเจ้าไปก็ได้”
พี่ใหญ่ของกลุ
