มู่เฉียนซี “เจ้าคุ้นเคยกับทะเลทรายเมฆามืดมากอย่างนั้นรึ ?”
“เป็นเช่นนั้นแน่แท้” หวางป๋อกล่าวตอบพลางยืดอกอวดโอ่
“พวกเจ้าจะไปยังที่ที่มีผู้ฝึกตนรวมตัวกันมาก ๆ หรือไม่ ? หากพวกเจ้าไป ข้าก็จะร่วมทางไปด้วย”
ในทะเลทรายเมฆามืดที่เป็นพื้นที่กว้างไกลไร้ขอบเขตเช่นนี้ ต่อให้มีแผนที่อยู่ในมือก็ไร้ประโยชน์ มีคนนำทางเช่นนี้ก็ดีไม่น้อย ต่อให้คนเหล่านี้จะคิดการแอบแฝงบางอย่างก็ตามที นางมู่เฉียนซีมิใช่สตรีโง่งม นางรู้ทัน…
หวางป๋อ “ไม่มีปัญหา ข้ายินดีต้อนรับแม่นางและสหายเข้าร่วมกลุ่มประสบการณ์เล็ก ๆ ของพวกข้า”
ศิษย์น้องคนอื่น ๆ อีกสองคนยิ้มพลางกล่าวขึ้น “อา… ยินดีต้อนรับแม่สาวงาม ยินดี!”
นี่คือกลุ่มประสบการณ์กลุ่มเล็ก ๆ ของสำนักซางอวี่ พวกเขาค่อนข้างคุ้นเคยกับทะเลทรายเมฆามืดแห่งนี้ เวลาเดินทาง พวกเขารู้เส้นทางที่จะหลีกเลี่ยงการโจมตีกับสัตว์วิญญาณเป็นจำนวนมาก ทำให้การเดินทางค่อนข้างเป็นไปด้วยความราบรื่น
ในระหว่างการเดินทางนั้น พวกเขาก็ได้เจอกับผู้ฝึกตนอยู่บ้าง ทว่าก็ยังคงไม่พบกับจวินโม่ซี
หวางป๋อ “แม่นางมู่ ทางข้างหน้านั้นเป็นบริเวณใจกลางของทะเลทรายเมฆามืดแล้ว แม้แต่ผู้ฝึกตนที่มีประสบการณ์อย่างมากที่เคยได้เข้าไปก็หลงทางอย่างง่ายดาย เพราะฉะนั้นเราไม่ควรเข้าไปในเวลานี้ บางทีเจ้าอาจจะเข้าใจผิดก็เป็นได้ สหายผู้นั้นของเจ้าอาจจะไม่ได้เข้ามาในทะเลทรายเมฆามืด”
มู่เฉียนซี “หากเป็นเช่นนี้เราก็แยกทางกันตรงนี้
