ัดทะเลทรายต่างก็ผงะไปเช่นกัน “ดูเหมือนว่าแม่สาวน้อยผู้นี้จะเป็นอัจฉริยะผู้หนึ่ง อายุยังน้อยแต่กลับฝึกตนเป็นถึงปรมาจารย์ภูตได้ ทว่าหากคิดจะหนีรอดไปจากเงื้อมมือพวกข้า ขอกล่าวเลยว่านางไม่มีทางหนีรอดไปได้!”
พี่ใหญ่ของกลุ่มโจรสลัดทะเลทรายตะโกนสั่งเสียงเข้ม “จับตัวนางเอาไว้ให้ได้!”
ร่างมู่เฉียนซีเคลื่อนไหวอย่างว่องไว กวัดแกว่งพลังธาตุวารีโจมตีอีกครั้ง
“บุปผาหลั่งสายฝน!”
— ตูม! ตูม! ตูม! —
“วารีสะท้านสวรรค์!”
โจรสลัดทะเลทรายยี่สิบหรือราว ๆ เกือบสามสิบคนพยายามจับตัวนางแต่ก็ไม่สามารถจับนางได้สำเร็จ จึงทำให้พี่ใหญ่ของกลุ่มโจรสลัดทะเลทรายโกรธเกรี้ยวขึ้นมา โทสะปะทุอย่างเห็นได้ชัด “พวกเจ้าจับอย่างไรกัน ? ช่างไร้ประโยชน์ดีแท้!”
กระบี่สนิมเขรอะถูกชักออกมาจากฝักโดยมู่เฉียนซี แสงสีแดงเข้มที่ปลายกระบี่ร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า… “ในเมื่อพวกเจ้าไม่ยอมเลิกรา เช่นนั้นข้าก็จะไม่เกรงใจอีกต่อไป ดูเหมือนว่ากระบี่มังกรเพลิงจะกระหายโลหิตแล้วสิ”
“เหยียนหลงพิฆาต!”
เปลวไฟสีแดงเข้มพุ่งออกไป นางมั่นใจเต็มสิบส่วนว่าปรมาจารย์ภูตระดับต่ำไม่สามารถต้านทานพลังของเปลวไฟนี้ได้ และวิญญาณของพวกเขาก็กลายเป็นอาหารอันโอชะให้กับกระบี่มังกรเพลิงเล่มนี้ทันที
การสังหารด้วยกระบี่มังกรเพลิงเพียงครั้งเดียว แต่กลับจัดการกับกองกำลังโจรสลัดทะเลทรายนี้ได้ถึงครึ่งหนึ่ง ทุกผู้คนต่างตกใจอย่างมาก
วิปริต ช่างวิปริตผิ