าะ กล่าวว่า “ฮ่า ๆ ๆ แม่สาวน้อย พวกข้าไม่สนหรอกว่าเจ้าจะเป็นศิษย์น้องของพวกอับจนนี้หรือไม่ได้เป็น แต่ในเมื่อพวกข้าเจอเจ้าแล้ว เจ้าก็ไร้ทางหนี”
“แม่สาวน้อย ทางที่ดีเจ้ายอมจำนนเสียเถอะ มิเช่นนั้นแล้วพวกข้าอาจจะทำเจ้าบาดเจ็บเอาได้ เป็นเช่นนั้นมันคงไม่ส่งผลดีต่อตัวเจ้า”
น้ำเสียงของมู่เฉียนซีเย็นชามากขึ้นเรื่อย ๆ “หลีกไป อย่าขวางทางข้า มิเช่นนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ”
“แม่สาวน้อย พวกข้าอยากจะรู้เสียแล้วสิว่าเจ้าจะไม่เกรงใจพวกข้าเช่นไร ? ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ”
แม่สาวน้อยผู้นี้ดูเหมือนเด็กสาวอายุราวสิบหกปี จะเก่งกาจสักแค่ไหนกันเชียว ?
โจรสลัดทะเลทรายของพวกเขามีพลังวิญญาณแข็งแกร่งที่สุดในละแวกนี้ จะต้องแข็งแกร่งกว่าแม่สาวน้อยผู้นี้อย่างแน่แท้
“ได้ เช่นนั้นพวกเจ้าก็ถลึงตาดูให้ชัด ๆ”
“โล่มังกรวารี!”
ทันใดนั้นมังกรวารีสีฟ้าขนาดมหึมาและมีลำตัวยาวพุ่งไปด้านหน้า
— ปัง! —
ร่างของโจรสลัดที่ขวางหน้ามู่เฉียนซีกระเด็นลอยไปโดยไม่ทันได้ตั้งตัว
“ปะ… ปรมาจารย์ภูตระดับสอง!” หวางป๋อกับศิษย์สำนักซางอวี่คนอื่น ๆ เห็นเช่นนี้พลันผงะไปครู่หนึ่ง ตลอดการเดินทางไม่ได้เจออันตรายใด ๆ มู่เฉียนซีไม่ได้ลงมือต่อสู้ ฝีมือนางพวกเขาจึงยังมิได้ประจักษ์แก่สายตา
พวกเขาคิดว่าต่อให้นางเป็นอัจฉริยะ อย่างมากก็มีพลังวิญญาณเพียงแค่ระดับจอมภูตเท่านั้น
ใครเลยจะคิดว่านางจะวิปริตได้เช่นนี้ นางเป็นถึงปรมาจารย์ภูต
ช่างน่าทึ่ง!
ส่วนเหล่าบรรดาโจรสล