ผู้เฒ่าประหลาดยังคงคิดถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น เขาถึงกับต้องย้อนมองดูตนเอง “คิดถึงตอนที่ข้าเริ่มต้นการฝึกเช่นนี้ ข้าล้มเหลวมาแล้วหลายร้อยครั้ง แต่เจ้า… เจ้าลองแค่เพียงสามครั้งก็สำเร็จ…”
หากว่าผู้เฒ่าประหลาดผู้นี้ปรากฏตัวต่อหน้ามู่เฉียนซี ดวงตาของเขาจะต้องแดงก่ำประหนึ่งกระต่ายพันธุ์ตาแดงอย่างแน่นอน
“สาวน้อย เจ้าไม่ใช่มนุษย์แล้ว! เจ้า…”
มู่เฉียนซีโบกมือ กล่าวว่า “พอได้แล้ว! ช่วยทําเรื่องที่ถูกต้องได้หรือไม่ พาข้าออกไปจากที่นี่ซะ”
คํากล่าวยาว ๆ ของผู้เฒ่าถูกมู่เฉียนซีขัดจังหวะ เขาเอ่ยปาก “แม่สาวน้อย ตราบใดที่เจ้ายอมรับมรดกของข้า เจ้าก็จะสามารถออกไปจากที่นี่ได้”
มู่เฉียนซีขมวดคิ้ว กล่าวว่า “ผู้เฒ่า แม้ว่าข้าจะผ่านการทดสอบของท่านได้ และแม้ว่าข้าจะสนใจในมรดกของท่านมาก แต่ท่านแน่ใจใช่หรือไม่ว่าไม่มีข้อกําหนดอื่นใดอีก ?”
ผู้เฒ่ารู้สึกจนปัญญาอย่างมาก “เจ้าช่างเป็นคนรอบคอบเสียจริง! ในขณะที่ข้ากำลังจะหมดลมหายใจ ข้าทำให้ที่ดินฝั่งนี้กลายเป็นบึงพิษพันลี้ แล้วไปอยู่ที่ถ้ำหมื่นพิษเพื่อรอคนที่สามารถสืบทอดเส้นทางพิษของข้า มีพวกเศษสวะจํานวนมากที่บุกเข้ามา ทว่าก็ล้วนล้มเหลวทั้งสิ้น แต่สาวน้อย… เจ้าเป็นหนึ่งเดียวและคนเดียวที่ผ่านด่านมาได้”
“พรสวรรค์ของเจ้า แม้แต่ในตอนที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ ข้าก็ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่ามีคนวิปริตอย่างเจ้าอยู่บนผืนแผ่นดินนี้ เจ้าต้องเป็นของขวัญที่สวรรค์ส่งมาให้ข้าเป็นแน่แท้”
