“ยอมรับมรดกก่อนเถอะ”
มรดกของผู้เฒ่าเป็นคัมภีร์หมื่นพิษ ยาพิษที่บันทึกไว้ในนั้นหลากหลายอย่างมาก ทําให้มู่เฉียนซีชอบมันยิ่งนัก
มรดกหม้อเทพปาฮวางชิงมู่ก็ร้ายกาจมากเช่นกันแต่ส่วนใหญ่แล้วเป็นเม็ดยา สิ่งที่เขาถนัดไม่ใช่พิษแต่อย่างใด
เมื่อมู่เฉียนซียอมรับคัมภีร์หมื่นพิษ ผู้เฒ่าก็หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง “ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ สาวน้อย ในเมื่อเจ้ายอมรับมรดกของข้า เช่นนั้นหนึ่งในความปรารถนาของข้าเจ้าก็อย่าได้ปฏิเสธเด็ดขาด”
มุมปากมู่เฉียนซีกระตุก “ท่านกล่าวมาตรง ๆ เลยเถอะ ให้แก้แค้นอะไรผู้ใดให้ท่านรึ ? หรือจะให้ข้าทําอย่างอื่น ?”
ผู้เฒ่ากล่าว “เจ้าก็เดาได้…”
“เหอะ! ผู้เฒ่าประหลาดอย่างท่าน เมื่อออกไปจะต้องถูกไล่ล่าไปทุกหนทุกแห่ง และท้ายที่สุดก็ต้องถูกสังหารอย่างแน่นอน หายนะเช่นท่านคงจะมีชีวิตอยู่เป็นเวลาหลายล้านปีหากไม่ไปก่อปัญหา”
“ฮ่า ๆ ๆ สาวน้อย เจ้าช่างรู้จักข้าดีเสียจริง”
เมื่อมู่เฉียนซีกล่าววาจาออกมา ผู้เฒ่าประหลาดก็ยิ้มอย่างมีความสุข “ข้าเองก็เป็นบุคคลหนึ่งของหนานจิ้ง ข้าได้รับหม้อพิษสามอสูร สืบทอดคัมภีร์หมื่นพิษ แต่คิดไม่ถึงว่าจะถูกผู้อาวุโสของหุบเขาหมอเทวดาแห่งสํานักเอ้อชิงของหนานจิ้งจับตามอง เขาคิดจะแย่งชิงหม้อพิษสามอสูรและคัมภีร์หมื่นพิษของข้า สุดท้ายข้าก็บาดเจ็บสาหัสและหลบหนีไปยังทวีปเซี่ยโจว หม้อพิษสามอสูรถูกเขาแย่งไป แต่ถึงตาย ข้าก็จะไม่ยอมมอบคัมภีร์หมื่นพิษให้เขาเป็นอันขาด ดังนั้นข้า
