จึงสร้างบึงพิษพันลี้นี้ขึ้นมาและซ่อนตัวอยู่ที่นี่ อา… ในเมื่อบัดนี้เจ้าได้รับมรดกจากข้าแล้ว ข้าหวังว่าเจ้าจะเอาพิษที่ข้าเคยใช้ไปทําลายหุบเขาหมอเทวดาที่หน้าซื่อใจคดนั่นเสีย ถึงแม้นั่นจะเป็นสํานักเอ้อชิง แต่ด้วยพรสวรรค์ประหลาดของเจ้า หลังจากร้อยปีผ่านไป แค่โบกมือก็คงสามารถทําลายพวกเขาได้แล้ว”
มู่เฉียนซี “สำนักเอ้อชิง หุบเขาหมอเทวดา ข้าเข้าใจแล้ว”
ผู้เฒ่าประหลาดกล่าว “สาวน้อย ถ้าหากเจ้าไม่มีพลังที่จะบดขยี้พวกเขา เจ้าก็อย่าได้ลงมืออย่างมั่ว ๆ หุบเขาหมอเทวดานั้นรับมือได้ยากนัก ข้ารอเป็นพัน ๆ ปีถึงได้มีวันนี้ วันที่ข้ามีเจ้าเป็นผู้สืบทอด ไม่อยากให้เจ้าตายเร็วเกินไป แท้ที่จริงข้าก็รอมาเป็นพัน ๆ ปีแล้ว รออีกไม่กี่ร้อยปีข้ายังคงสามารถรอได้”
ผู้เฒ่ารู้ดีว่าด้วยพรสวรรค์ของสาวน้อยผู้นี้ ขอเพียงนางไม่ตายในระหว่างการเจริญเติบโตและพัฒนาตนเอง ในอนาคตนางจะต้องยืนอยู่บนจุดสูงสุดของหนานจิ้งได้อย่างแน่นอน
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “เรื่องเช่นนี้ไม่จําเป็นต้องให้ผู้เฒ่าอย่างท่านบอก ข้าดูเหมือนผู้ที่ไม่มีสมองที่จะแก้แค้นให้ท่านถึงเพียงนั้นเลยรึ ? ท่านคิดว่าข้าจะวิ่งไปข้างหน้าโดยไม่คำนึงถึงความแตกต่างของความแข็งแกร่งระหว่างศัตรูกับตัวข้าเองเลยหรือไร ?”
“ก็จริง ดูเหมือนว่าข้าจะกังวลเกิตเหตุไป …เมื่อถึงเวลานั้น โปรดคืนเสรีภาพให้สหายเก่าของข้า หม้อพิษสามอสูร เขาถูกใช้โดยคนที่น่าขยะแขยง หลายปีมานี้เขาจะต้องทน
