่นนั้น “อา… หอมเหลือเกิน นายท่านหลอมยาสำเร็จแล้ว”
มู่เฉียนซีรีบเอาทั้งสองเข้าไปในมิติ จะปล่อยให้ทั้งสองสูดดมยาพิษโดยไม่ป้องกันเช่นนี้ไม่ได้เด็ดขาด มิเช่นนั้นมีหวังตายแน่ ๆ!
พวกสัตว์ผิษโดนพิษเล่นงานเข้าให้ ต่อให้มันเป็นสัตว์พิษ เมื่อสูดดมกลิ่นพิษเหล่านี้แล้ว เหล่าสัตว์พิษที่อยู่บริเวณรอบ ๆ นั้นต่างก็หมดสติลงไปทันที
มีเพียงชิงอิ่งเท่านั้นที่ยังยืนอยู่ด้วยสีหน้านิ่งสงบโดยที่ไม่ได้รับผลกระทบแต่อย่างใดเลย
มู่เฉียนซีเอาเม็ดยานั้นออกมา กล่าวขึ้นว่า “ผู้เฒ่า ข้าหลอมยาสำเร็จแล้ว”
“…”
“ผู้เฒ่าประหลาด!”
“ท่านผู้เฒ่าได้ยินหรือไม่ ?!”
ทว่าไม่ว่ามู่เฉียนซีจะตะโกนเรียกอย่างไร ผู้เฒ่าประหลาดกลับไม่ได้สนใจนาง
จวบจนมู่เฉียนซีเริ่มโกรธขึ้นมา นางตะเบ็งด้วยเสียงอันดัง “ผู้เฒ่า ท่านหยุดแสร้งแกล้งทำเป็นตายได้หรือไม่ ?!”
หลังจากนั้นไม่นานนัก เสียงอันแปลกประหลาดก็ดังขึ้น
“อ๊าก! ข้าไม่ได้แสร้งแกล้งทำเป็นตาย แต่ข้าเกือบจะโดนเจ้าโจมตีจนตายจริง ๆ ต่างหากเล่า”
“สามครั้ง เพียงสามครั้งเจ้าก็สามารถหลอมยาได้สำเร็จ นี่ นี่มันท้าทายฟ้าดินแล้ว…”
“เพียงแค่สามครั้ง แต่เจ้าสามารถควบคุมพลังจิตรับมือกับสัตว์พิษและควบคุมการหลอมยาได้ในเวลาเดียวกัน และเจ้าก็ทำมันออกมาได้ดีอย่างยิ่ง”
“เจ้า…”
เสียงของผู้เฒ่าประหลาดสั่นเครือ เห็นได้ชัดว่าสิ่งที่นางทำเป็นการกระตุ้นเขาได้ไม่เบาเลยทีเดียว
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างลำพองใจ “พอได้แล้ว ท่า
