นก็เป็นนักปรุงยาเพียงผู้เดียวแห่งภาคตะวันตกของทวีปเซี่ยโจว ตอนนี้พวกเราไม่มีเวลาพอที่จะไปเชิญคนจากแคว้นเฉียนเซี่ยแล้ว”
ปรมาจารย์นักปรุงยาเวินเหรินกล่าว “อาการบาดเจ็บของท่านผู้อาวุโสใหญ่แห่งขุมกำลังกระจกจันทรา ต่อให้เป็นข้าก็เกรงว่าจะเอาไม่อยู่ ข้าเกรงว่าจะต้องทำให้พวกเจ้าผิดหวังเสียแล้ว”
“ท่านนักปรุงยาเวินเหรินอย่าได้ปฏิเสธต่อไปอีกเลย ทั้งภาคตะวันตกนั้นจะหานักปรุงยาผู้ใดเก่งกาจไปกว่าท่านไม่ได้แล้ว”
ปรมาจารย์นักปรุงยาเวินเหรินลังเล เขามองมู่เฉียนซีแล้วถามขึ้น “มู่ซี ได้ยินมาว่าเจ้านั้นอยากได้เม็ดยาระดับปฐพีอย่างมาก ที่หุบเขากระจกจันทราอาจจะมีเม็ดยานั่น เจ้ายินดีที่จะไปกับข้าสักครั้งหรือไม่ บางทีเจ้าอาจจะช่วยอะไรได้บ้าง”
ผู้อาวุโสหลายคนแห่งขุมกำลังกระจกจันทราขมวดคิ้วแน่น ในใจพลันคิด ‘เจ้าหนุ่มนี่จะสามารถช่วยอะไรได้ ?’
มู่เฉียนซีนั้นรู้ถึงแผนการของปรมาจารย์นักปรุงยาเวินเหริน กระจกจันทรานั้นเป็นขุมกำลังที่ลึกลับที่สุดในภาคตะวันตกของทวีปเซี่ยโจว หากสามารถช่วยพวกเขาแก้ปัญหาเร่งด่วนนี้ได้ บางทีนางอาจจะได้สิ่งที่นางต้องการจากพวกเขา
มู่เฉียนซีพยักหน้าก่อนจะกล่าวตอบ “ตกลง ท่านปรมาจารย์นักปรุงยาเวินเหริน ข้าจะไปที่หุบเขากระจกจันทรากับท่าน”
ขอแค่เพียงปรมาจารย์นักปรุงยาเวินเหรินยอมไป จะเอาเจ้าเด็กหนุ่มผู้นี้ไปด้วยก็เอาไปเถอะ
ผู้อาวุโสแห่งขุมกำลังกระจกจันทราผู้หนึ่งกล่าวเสริมให้รีบเร่ง “รีบไปกั
